اسب کوچک با رنگ تیره‌ی گنجشکی. کوتاه و لاغر، با شخصیت تند. نام او ژاپپلوب بود. در دهه ۱۹۸۰ او به چالش بزرگترین‌های مسابقات کنور پرداخت و پیروز شد. این اسب به نماد فرانسه تبدیل شد، در فیلم‌ها بازی کرد و جایزه‌ی بالاترین نشان مدنی را دریافت کرد. داستان ژاپپلوب — داستان عشق، مبارزه و پیروزی است. در اینجا توضیح می‌دهیم چرا این اسب — یک افسانه است.

ژاپپلوب چه کسی است

ژاپپلوب (Jappeloup) — اسب نژاد سیل فرانس، در سال ۱۹۷۵ در فرانسه در نورماندی به دنیا آمد. نام او ترکیبی است: ژاپپلوب از نام منطقه‌ی ژاپپلوب (نام شخصی). او کوتاه بود — ۱.۶۲ متر در بلندی. برای مسابقات کنور این اندازه کم است (بلندی متوسط ۱.۷۰ متر). بنابراین در آغاز کار او جدی گرفته نشد.

اولین سوارکاران او را ناراحت‌کننده می‌دانستند: او می‌پرید، دندان می‌گزد، گوش نمی‌داد. حتی او را برای فروش به گوشت جمع‌آوری می‌کردند. اما در سال ۱۹۸۲ او توسط ۲۱ ساله‌ی کونیک پییر دوران کشف شد. پییر در این «شاخ‌های شیطان» پتانسیل دید و او را به مبلغ ۲۵۰۰۰ فرانک (حدود ۷۰۰۰ یورو) خرید.

اینگونه آغاز بهره‌برداری از آنها بود.

پییر دوران: نه فقط سوارکار، بلکه شریک

پییر دوران در سال ۱۹۶۵ در خانواده‌ی کشاورزان به دنیا آمد. از ۱۰ سالگی به ورزش اسب‌سواری پرداخت. او سرسخت و جسور بود و از اسب‌های سخت‌گیر نمی‌ترسید. پییر می‌گفت: «من به دنبال اسبی با شخصیت بودم. ژاپپلوب دیوانه بود. ما به هم می‌خوردیم».

پییر از نیروی استفاده نمی‌کرد. او از طریق صبر و اعتماد به نفس به دنبال فرمانبرداری بود. سال‌ها آنها به فهمیدن یکدیگر می‌پرداختند. ژاپپلوب هنوز نروسی بود، اما پییر می‌دانست چه زمانی او را تشویق کند و چه زمانی با نگاهی او را تنبیه کند.

سبک آنها — مهاجم و سریع. ژاپپلوب مانند یک شیطان می‌پرید، اما به زیبایی. اشتباهات هم رخ می‌داد، اما کم.

برترین پیروزی‌ها

سال ۱۹۸۵ — ژاپپلوب قهرمانی فرانسه در کنور را به دست آورد. سال ۱۹۸۶ — برنز قهرمانی جهان (آخن) در ترکیب تیم ملی. سال ۱۹۸۷ — طلای قهرمانی اروپا (سانت‌گالن، سوئیس).

مسابقات المپیک سئول (۱۹۸۸) — مهم‌ترین مسابقه. تیم فرانسوی (پییر، ژاپپلوب، فردریک کوتوره، میشل روبه) عملکرد فوق‌العاده‌ای نشان داد. ژاپپلوب و پییر دو مرحله‌ی تمیزترین را انجام دادند. فرانسه در رشته‌ی تیمی قهرمان شد. در رشته‌ی فردی — برنز (تنها به آلمان باختند).

این یک معجزه بود. اسبی که می‌خواستند او را بکشند، قهرمان المپیک شد.

شخصیت سختگیرانه: ژاپپلوب می‌گزد

ژاپپلوب به شخصیت سختگیرانه‌اش معروف بود. او می‌توانست کاهن را گاز بگیرد، به اسب دیگر لگد بزند، از پریدن خودداری کند. در مسابقات او گاهی‌ها در مقابل مانع می‌ایستاد — حرکتی مرگبار برای سوارکار. پییر فوت‌و فن‌های او را یاد گرفت: وقتی ژاپپلوب سرش را بالا می‌اندازد، باید طناب را شل کنید و به جلو بفرستید; اگر بزند — نباید به دم دربند بکشید.

اسب عاشق توجه تماشاگران بود. وقتی تماشاگران تشویق می‌کردند، ژاپپلوب موی خود را می‌شکست و با افتخار می‌دوید. اگر تشویقی نبود — می‌توانست یک مشکل ایجاد کند.

او همچنین بسیار هوشمند بود. پییر می‌گفت: «او خودش تصمیم می‌گرفت که کی بپرد و کی نپرد. اگر بلندی مانع ۱.۵۰ متر بود و او فکر می‌کرد ۱.۶۰ است، می‌توانست از پریدن خودداری کند. اما در المپیک او احساس مسئولیت داشت و ۱۲۰ درصد از خودش استفاده می‌کرد».

ژاپپلوب در سینما و ادبیات

در سال ۲۰۱۳ فیلمی به نام «ژاپپلوب» (Jappeloup) به کارگردانی کریستین دوج منتشر شد. گوییوم کانه نقش پییر دوران را بازی کرد. این فیلم جایزه‌ی بهترین اثر اول را دریافت کرد. این فیلم داستان پیروزی یک اسب کوچک و سوارکار شورشی را نشان می‌دهد.

پییر دوران در ساخت سناریو شرکت داشت. او حتی به بازیگر در نحوه‌ی نشستن مشاوره داد. برای فیلم‌برداری از پنج اسب استفاده شد که جایگزین ژاپپلوب شدند (در آن زمان او دیگر مرده بود). این فیلم در فرانسه محبوب است و هر سال در کریسمس در تلویزیون نمایش داده می‌شود.

کتاب‌هایی درباره‌ی ژاپپلوب نوشته شده‌اند: «ژاپپلوب: پادشاه کنور» (پییر دوران، ۲۰۰۶)، «زندگی من با ژاپپلوب» (زندگی‌نامه). همچنین کمیک‌های «Jappeloup: l'envol» (۲۰۱۵).

یادبودها و تشخیص

در سال ۱۹۹۱ (پس از پایان کار) ژاپپلوب جایزه‌ی «اسب سال» در فرانسه را دریافت کرد. در سال ۱۹۹۹ او با نشان افتخار (معادل مدال فرانسوی) جایزه‌ی گرفت — یک نادرتا برای حیوان. نام او در سالن مشاهیر ورزش اسب‌سواری (لکسینگتن، ایالات متحده) ثبت شده است.

یادبودها: در پاریس، در ورودی به اسب‌دانی لونشان، مجسمه‌ای از برنز از ژاپپلوب قرار دارد (در سال ۲۰۱۴ بازگشایی شد). در نورماندی، در مزرعه‌ای که او به دنیا آمد، یک سنگ با تابلویی قرار دارد. در موزه‌ی ورزش (پاریس) صندلی و طناب او نگهداری می‌شود.

ژاپپلوب در سال ۱۹۹۹ در سن ۲۴ سالگی مرد. در نورماندی، در مزرعه‌ای که پس از کار زندگی کرد، دفن شد. بر روی قبر یک کاج و نوشته‌ای است: «ژاپپلوب — کوچک قهرمان» (Le petit géant).

پس از ورزش: اسب مادری

پس از پایان کار در سال ۱۹۹۱ ژاپپلوب به عنوان اسب مادری شد. حدود ۲۰۰ نسل از او باقی ماند. برخی از آنها در مسابقات کنور موفق بودند. به عنوان مثال، نوه‌ی ژاپپلوب — اسب کایمان د هاراز (Caiman de Haraz) — در مرحله‌های جام جهانی برنده شد.

اما شخصیت به همه‌ی آنها منتقل نشد. دوران گفت که نسل‌های بعدی ژاپپلوب آرام‌تر هستند — شخصیت «پدری» تنها در چند عدد ظاهر شد. با این حال، خط ژاپپلوب ارزشمند است.

تأثیر بر ورزش اسب‌سواری

ژاپپلوب نگرش به اسب‌های «ناراحت‌کننده» را تغییر داد. قبل از او در کنور اسب‌های بزرگ (بلندی ۱.۷۰-۱.۸۰ متر) و آرام‌تر ارزش داشتند. ژاپپلوب ثابت کرد که یک اسب کوچک، عصبی و با شخصیت می‌تواند پیروز شود، اگر به او نزدیک شوید.

پییر دوران در فرانسه به یک ستاره تبدیل شد. مرکز آموزش او (در بوردو) توسط علاقه‌مندان و حرفه‌ای‌ها بازدید می‌شود. او روشی برای کار با اسب‌های «مشکل‌دار» را توسعه داد که بر اساس اعتماد است. امروز شاگردان او در مسابقات بین‌المللی برنده می‌شوند.

داستان ژاپپلوب مثال آن است که زیبایی در اندازه نیست، بلکه در روح است.

امروزه چگونه ژاپپلوب را ببینیم

امروزه نمی‌توان ژاپپلوب زنده دید (مرده است). اما می‌توانید فیلم «ژاپپلوب» را ببینید (در فرانسوی با زیرنویس)، کتاب بخوانید، به موزه‌ی ورزش در پاریس بروید، جایی که جایزه‌های او نمایش داده می‌شود. می‌توانید در اسب‌دانی لونشان در پاریس با مجسمه‌ی برنز از او عکس بگیرید.

در نورماندی، در روستای ژاپپلوب (مزرعه)، تورهای بازدیدی برگزار می‌شود که نسل‌های او را نشان می‌دهند. راهنما داستان‌ها را می‌گوید. حتی می‌توانید روی اسبی که از او مشتق شده است، سواری کنید.

در سال ۲۰۲۶، به مناسبت ۳۰ سالگی طلای سئول، در فرانسه فستیوال در یادبود ژاپپلوب برنامه‌ریزی شده است. پییر دوران و دیگر بازنشستگان دعوت شده‌اند. در آنجا روی اسب‌های نسل‌های بعدی ژاپپلوب پریده می‌شود.

نقل قول‌های پییر دوران درباره‌ی ژاپپلوب

«او مانند یک حیوان وحشی بود که باید مهار شود. اما وقتی فهمید که من به او آسیب نمی‌زنم، قلب خود را باز کرد».

«بلندی کوچک ژاپپلوب مزیت او بود. او در پیچ‌ها سریع‌تر بود، وزن بدن من را بهتر تحمل می‌کرد».

«در روز فینال المپیک به او گفتم: «امروز ما باید قهرمان باشیم». او سرش را تکان داد. من شوخی نمی‌کنم».

«مردم می‌گفتند که من دیوانه‌ام، که باید این شیطان را بفروشم. اما حالا مجسمه‌اش در کنار لونشان قرار دارد. چه کسی دیوانه است؟»

ژاپپلوب بیشتر از یک اسب است. او نماد ایمان به خود است. اگر یک اسب کوچک از نورماندی می‌تواند قهرمان المپیک شود، پس انسان می‌تواند همه چیز را انجام دهد. تنها باید تسلیم نشد. و گاهی‌ها — پیدا کردن ژاپپلوب خود را.

Permanent link to this publication: