روابط به حیوانات خانگی در بریتانیا: از کالایی تا اعضای خانواده

مقدمه: حیوانات به عنوان پدیده‌ای اجتماعی-فرهنگی

روابط به حیوانات خانگی (companion animals) در بریتانیا یک پیچیدگی از اعمال حقوقی، اقتصادی، اجتماعی و عاطفی است که تحت تأثیر اخلاق ویکتوریایی، شهرنشینی و روند‌های مدرن انسان‌دوستانه شکل گرفته است. این نه تنها یک سوال از محبت شخصی است، بلکه یک سیستم سازمان‌یافته است که در آن حیوانات در موقعیت خاصی بین اموال و افراد دارای حقوق و موقعیت‌های خاص قرار دارند. تحلیل علمی این پدیده نیاز به رویکرد چندرشته‌ای دارد که شامل تاریخ، جامعه‌شناسی، انسان‌شناسی و حقوق دارد.

ریشه‌های تاریخی: انقلاب ویکتوریایی در روابط به حیوانات

روابط مدرن به حیوانات ریشه در قرن نوزدهم دارد، زمانی که بریتانیا پیشرو در زمینه حفاظت از حیوانات بود.

گفتار مذهبی-اخلاقی: تحت تأثیر ایده‌های پوریتانیستی درباره رحمت و مفاهیم روشنگری‌ای درباره حساسیت، خشونت به حیوانات به عنوان یک گناه اخلاقی که تهدیدی برای بنیان‌های جامعه است، در نظر گرفته شد.

پیشنهادات قانونی: در سال ۱۸۲۲، قانون مارتین — اولین قانون در جهان که خشونت به دام‌های بزرگ را جنایی می‌داند، تصویب شد. در سال ۱۸۲۴، انجمن سلطنتی برای جلوگیری از خشونت به حیوانات (RSPCA) تأسیس شد — اولین و بزرگترین سازمان خیریه از این نوع. این گام‌ها ایده‌ای را مشروعیت بخشید که حیوانات تنها موضوع توجه خصوصی نیستند، بلکه موضوع توجه عمومی نیز هستند.

شکل‌گیری فرهنگ نگهداری: دوره ویکتوریایی با فرهنگ خانه خانوادگی و احساساتیت به «خانه‌نشینی» حیوانات در فضای مسکونی کمک کرد. سگ‌ها و گربه‌ها به نمادهای احترام، منش و راحتی خانواده تبدیل شدند.

فرهنگ و زیرساخت‌های اجتماعی و حقوقی مدرن

قانون بریتانیا حیوانات را «وجودات دارای احساس» (sentient beings) می‌شناسد، که این امر بر دامنه وظایف صاحبان تأثیر می‌گذارد.

قانون بهبود وضعیت حیوانات (Animal Welfare Act 2006): هسته این قانون، مفهوم «پنج آزادی» (Five Freedoms) است که از کشاورزی بهره‌برداری شده، اما به عنوان استاندارد اخلاقی برای همه صاحبان تبدیل شده است: ۱) آزادی از گرسنگی و تشنگی; ۲) آزادی از ناراحتی; ۳) آزادی از درد، زخم و بیماری; ۴) آزادی از رفتار طبیعی; ۵) آزادی از ترس و استرس. عدم رعایت این اصول می‌تواند به پیگرد قانونی منجر شود.

بخش اقتصادی: صنعت محصولات و خدمات برای حیوانات خانگی به ارزش میلیاردها پوند استرلینگ ارزیابی می‌شود. این نه تنها شامل غذای و دامپزشکی است، بلکه شامل بیمه، روانشناسان (ب�行اریست‌ها)، سالن‌های آرایشی، هتل‌ها (boarding kennels/catteries)، کافه‌ها و رستوران‌هایی که اجازه ورود حیوانات را می‌دهند. حیوان به عنوان یک عامل اقتصادی مهم است.

آسان‌تر شدن راه‌های اجتماعی و هویت: حیوانات نژادی، به ویژه سگ‌های نژادهای خاص (لابردور، کورگی، کاکر اسپانیل)، به طور تاریخی به عنوان نشانگر موقعیت اجتماعی عمل کرده‌اند. امروزه، حیوانات به عنوان بازتاب هویت صاحب و ابزار اجتماعی‌سازی (ملاقات در طول پیاده‌روی، بازدید از پارک‌ها) هستند.

پارادوکس‌ها و تضادها

پشت به نظر عمومی علاقه‌مندی، مشکلات سیستماتیک و دشواری‌های اخلاقی وجود دارد.

انسان‌سازی و پرورش بیش از حد: برخورد به حیوانات به عنوان «بچه‌های مویی» منجر به مشکلات چاقی به دلیل پرورش بیش از حد، استرس به دلیل پرورش بیش از حد و تقاضا برای نژادهای دارای بیماری‌های مادرزادی (نژادهای براکی‌سر) می‌شود که زندگی‌شان با رنج همراه است.

کrisis of abandoned animals and irresponsible breeding: Despite the well-developed network of shelters (such as Battersea Dogs & Cats Home), the problem remains. Legislation is fighting against illegal "puppy farms" (puppy farms), but demand supports their existence.

کلاس‌های اجتماعی: تحقیقات نشان می‌دهد که مالکیت حیوانات و دسترسی به خدمات دامپزشکی با سطح درآمد مرتبط است. در مناطق ناامیدتر، سطح اutanasy به دلیل دلایل اقتصادی بالاتر است.

Conflicts between "animal rights" and ecology: Free-roaming domestic cats become a threat to biodiversity, killing millions of birds and small mammals every year, causing public debates about limiting their free-roaming.

حقایق جالب و مثال‌ها

هویت ملی: نژاد ویلش-کورگی پمبروک به طور نزدیک با خانواده سلطنتی مرتبط است و بخشی از تصویر ملی است. مرگ کورگی‌های سلطنتی به طور منظم به عنوان یک رویداد ملی در رسانه‌ها پوشش داده می‌شود.

اولین قانون در جهان علیه خشونت: قانون مارتین سال ۱۸۲۲ که قبلاً ذکر شد، نتیجه لابی‌گری رابرت مارتین، سیاستمدار ایرلندی معروف به "دیوک انسانی"، بود که به طور شخصی متهمین را تعقیب می‌کرد و دادگاه‌های نمایشی برگزار می‌کرد.

خدمات روانشناسی حیوانات: در بریتانیا، متخصصان رسمی رفتار حیوانات (Clinical Animal Behaviourists) به طور گسترده وجود دارند که کار آن‌ها توسط انجمن‌های دامپزشکی تأیید شده است، که نشان‌دهنده رویکرد علمی به رفاه است.

"Dog-friendly" به عنوان یک معیار: اجازه ورود با سگ‌ها به بسیاری از بارها، برخی از فروشگاه‌ها (John Lewis، برخی از شعب Marks & Spencer) و بسیاری از مکان‌های تاریخی باز (مثلاً در قلعه‌های تحت مدیریت English Heritage) داده می‌شود. حتی راهنماهای خاصی برای مکان‌های "سگ‌دوستانه" وجود دارد.

تأمل و یادبود: استفاده از کremation برای حیوانات، ایجاد قبرستان‌های حیوانات خانگی (مثلاً Hyde Park Pet Cemetery در لندن) به عنوان مکان‌های تاریخی و فرهنگی رایج است.

نتیجه‌گیری

روابط به حیوانات خانگی در بریتانیا یک سیستم اجتماعی-فرهنگی پیشرفته است که محبت عاطفی با زیرساخت‌های حقوقی و تجاری قوی پشتیبانی می‌شود. در اینجا حیوان نه تنها اموال است، بلکه بене‌فیسار قرارداد عمومی است که رفاه آن به عنوان نشانگر سلامت کل جامعه در نظر گرفته می‌شود.

این روابط، با این حال، بدون تنش‌های داخلی نیست: بین احساسات و مسئولیت، بین حقوق حیوانات و حقوق طبیعت، بین دسترسی به خدمات لوکس و حل مشکلات اساسی بی‌خانمانی. آینده این سیستم احتمالاً با کاهش کالایی‌سازی حیوانات مرتبط خواهد بود — تقویت قوانین علیه تولید غیراخلاقی، ترویج پذیرش از شelters و شناخت عمیق‌تر نیازهای بیولوژیکی، نه فقط انسان‌شناختی، آن‌ها مرتبط خواهد بود. در نهایت، مدل بریتانیایی نشان می‌دهد که روابط به "برادران کوچک" نه یک موضوع خصوصی است، بلکه آینه‌ای است که ارزش‌های اخلاقی و فرهنگی ملت در توسعه تاریخی خود را منعکس می‌کند. حیوان خانگی در خانه بریتانیایی نه تنها حیوانی است، بلکه مشارکت‌کننده‌ای کامل در نمایش پیچیده‌ای از اجتماعی است که در آن صحنه‌های مراقبت، کنترل، موقعیت و جستجوی ارتباط عاطفی در دنیای مدرن شهرنشینی بازی می‌شود.

Постоянный адрес данной публикации: