در تاریخ رمزگشایی از نوشتارهای باستانی، کشف انجام‌شده توسط زبان‌شناس و مردم‌شناس شوروی، یوری والنتینوویچ کورنوزوف، جای خاصی دارد. کار او که به خواندن نوشتارهای تمدن مایا منجر شد، نمونه‌ای از هوش علمی بود که توانست از انزوا و سکپتیسم جامعه علمی عبور کند. منحصر به فردی این دستاورد در این است که محقق، که هرگز در مکزیکوآمریکا نبوده است، توانسته است شکستی را که دهه‌ها بهترین ذهن‌ها در جهان با تمامی منابع مورد نیاز به آن پرداخته بودند، به انجام برساند.

اساس نظری رمزگشایی

کلید به رمزگشایی کورنوزوف نه در آثار باستانی، بلکه در زبان‌شناسی نظری یافت. او روشی پیچیده و برجسته توسعه داد و به کار برد که بر اساس تحلیل ساختاری استوار است. دانشمند بر اساس اصل اساسی‌ای که هر نوشتار هر زبان خاصی را منعکس می‌کند، شروع به کار کرد. او ایده رایج آن زمان در بین محققان غربی که نوشتار مایا را به صورت کامل ایدئوگرافیک می‌دانستند و بر این باور بودند که هر علامت یک کلمه یا مفهوم کامل را نشان می‌دهد، را رد کرد. کورنوزوف ثابت کرد که نوشتار مایا ویرگولی است و شامل علامت‌های کلمه (علامت‌های برای کلمات) و علامت‌های فونتیک (علامت‌های برای هجوم‌ها) است. اساس تحقیقات او از دستنوشت‌های نجات‌یافته از دوران استعمار، به ویژه "پیام‌های مربوط به امور در یوکاتان" دیگو دو لاندا، که پیش از کورنوزوف به عنوان نادرست شناخته می‌شدند، بود.

«آلفا و اومگا» نوشتار مایا

کورنوزوف نظریه خود را با مثال رمزگشایی از "الفبا دیگلندا" به طور برجسته نشان داد. اسقف اسپانیایی قرن شانزدهم لیستی از علامت‌هایی را که فکر می‌کرد با حروف الفبای اسپانیایی مطابقت دارند، نوشت. محققان پیشین که سعی در اعمال مکانیکی این لیست برای خواندن نوشتارها داشتند، شکست خوردند و نوشته‌های لاندا را نادرست اعلام کردند. کورنوزوف فرض کرد که بومیان به لاندا نه حروف، بلکه هجوم‌ها را نشان می‌دهند. علامتی که لاندا آن را "حرف" "u" تعبیر کرد، در واقع هجوم "کو" را نشان می‌داد زیرا در زبان مایا کلمه "کو" به معنای "خرگوش" است. به همین ترتیب، علامت برای "a" هجوم "تون" ("سنگ") بود. این ایده ناب که علامت‌ها نه حرف اول کلمه را، بلکه یک هجوم کامل را نشان می‌دهند، بنای کل رمزگشایی بعدی شد.

تقدير علمی و بحث با همکاران غربی

اولین مقاله کورنوزوف با نتایج اولیه رمزگشایی در سال ۱۹۵۲ منتشر شد و در بین گروه‌های کوچک باعث شوک شد. اما در غرب، به ویژه در ایالات متحده، جایی که نظریه بزرگ‌ترین مایا‌نست اریک تامپسون حاکم بود، کشف او با شک و حتی خصومت مواجه شد. تامپسون که از نظر ایدئوگرافیک و نجومی بودن نوشتارهای مایا دفاع می‌کرد، کار دانشمند شوروی را به عنوان "رویای مارکسیستی" محکوم کرد. تنها پس از مرگ تامپسون و با کمک کارهای دیگر محققانی که روش کورنوزوف را توسعه دادند، رمزگشایی او به طور گسترده‌ای پذیرفته شد. در سال ۱۹۷۵ او به خاطر کارهای برجسته‌اش جایزه دولتی اتحاد جماهیر شوروی را دریافت کرد و در سال ۱۹۹۰ دولت مکزیک او را با نشان آتزتک اژدها تقدیر کرد.

میراث کورنوزوف و مایا‌نست مدرن

امروز روش پیشنهادی یوری کورنوزوف درک نوشتار مایا را تشکیل می‌دهد. به لطف کارهای او، دانشمندان توانسته‌اند بیشتر از بیشتر نوشته‌های شناخته شده بر روی بناهای و سفال‌ها را بخوانند. این تغییرات به طور بنیادی تصورات ما از تمدن مایا را تغییر داد. به جای جامعه‌ای از خدام صلح‌آمیز و ستاره‌شناسان، دنیای شهرهای‌کشوری که با هم جنگیده‌اند، با تاریخ سیاسی پیچیده، ازدواج‌های دودمانی و آیین‌ها را آشکار کرد. یوری کورنوزوف نه تنها نوشتار باستانی را رمزگشایی کرد، بلکه صدای یک تمدن بزرگ را داد و تاریخ واقعی و چندوجهی آن را بازگرداند. زندگی او نشان داد که برای یک کشف بزرگ، دسترسی به آثار بیشتر از قدرت فکر نظری و هوش گنیه مهم است.

Permanent link to this publication: