فوتبال این است که ۱۱ بازیکن روی زمین هستند. اما برنده‌ها ستارگان به تنهایی نیستند، بلکه تیم است. تاریخ گانی بزرگ (مارادونا، مسی) می‌شناسد، اما بدون پشتیبانی آنها برنده نشدند. بازی تیمی هنر فداکاری، باور به هم تیمی، بازی کردن روی پاس است. می‌گوییم چرا فوتبال بهترین نماد کار تیمی است.

فوتبال تیمی چیست

نه ستاره همه چیز را حل می‌کند، بلکه ۱۱ نفر که وظایف خود را می‌دانند. دفاع‌کننده می‌داند چه زمانی باید پشتیبانی کند، هافبک چه زمانی باید پاس بدهد، و حمله‌کننده چه زمانی باید باز شود. فوتبال تیمی حرکت بدون توپ (ایجاد فضاهای آزاد) است. پاس، نه دفع (اگر هم تیمی در موقعیت بهتری است). فشار (دفاع کنندگان حمله می‌کنند، حمله کنندگان دفاع می‌کنند). انضباط (نمی‌توانند موقعیت را برای گل رها کنند).

مثال: «بارسلونا» گواردیولا (۲۰۰۸-۲۰۱۲) نمونه بازی تیمی است.

چرا تیم مهم‌تر از ستاره است

ستاره ممکن است در شرایط بد باشد، زخمی شده باشد، یا حذف شده باشد. اگر تیم برای او ساخته شده باشد، شکست خواهد خورد. تیم متعادل است: اگر یکی اشتباه کند، دیگری پشتیبانی می‌کند. بازیکنان با نقش‌های مختلف (نابودگر، دیسپاتچر، گلزن) یکدیگر را کامل می‌کنند. روانی‌تر است که با هم ببازیم تا به تنهایی. بازی تیمی طول عمر بازیکن را افزایش می‌دهد: نیازی نیست به هر توپ بدویم.

چگونه روح تیمی را پرورش می‌دهند

از کودکی: بازی کردن فوتبال در پارک (نه بازی کردن با یک نفر). انتخاب حمله‌کننده برای کل بازی (تغییر). تشویق نه فقط به گل، بلکه به پاس و بازداشت. در حرفه‌ای‌ها: اردوها که با هم زندگی می‌کنند; شام‌های تیمی; کاپیتان که اتحاد ایجاد می‌کند. تمرینات روانشناختی برای اعتماد به نفس.

فوتبال یاد می‌دهد: نمی‌توان به تنهایی برنده شد.

مثال‌هایی که تیم بر ستاره غلبه کرده است

یونان در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ — ستاره‌ای نبود، اما حفاظت و انضباط داشتند. قهرمان شدند. «لستر» در لیگ برتر انگلیس ۲۰۱۶ — تیمی بدون ستاره‌های بزرگ (به جز مارزا) تیم‌های بزرگ را شکست داد. جام جهانی ۲۰۱۰: اسپانیا بدون شخصیت‌های برجسته (به جز اینیستا، ویلی) کنترل تیمی داشت. تیم ملی آلمان ۲۰۱۴ — ۷ گل به برزیل زدند، بازی کردن روی پاس.

گاهی ستاره‌ها صدمه می‌زنند (پرتغال با رونالدو: او برجسته است، و تیم برای او کار می‌کند).

چیزی که تیم را از هم می‌پاشد

خودپرستی: بازیکن پاس نمی‌دهد، خودش می‌زند — و فرصت را از دست می‌دهد. تقسیم به گروه‌ها (بازنشستگان vs جوانان، خارجی‌ها vs محلی‌ها). نابرابری حقوق (ستاره ۱۰ میلیون می‌گیرد، هم تیمی ۱۰۰ هزار). تغییر مربی هر نیمه سال (عدم سیستم). انتقاد در رسانه‌ها (بازیکنان شروع به دفاع می‌کنند). بازی تیمی هنگامی که هر کسی به خودش فکر می‌کند، می‌میرد.

بنابراین وظیفه مربی این است که یک «خانواده» ایجاد کند.

فوتبال مدل جامعه است. فقط با هم می‌توان برنده شد. به یاد داشته باشید که وقتی دوباره در پارک بازی می‌کنید یا برای تیم ملی تماشا می‌کنید. نه «من گل زدم»، بلکه «ما برنده شدیم».

Permanent link to this publication: