فنومن «نظریه عمومی روانشناسی» در تربیت: انحرافات شناختی و قیمت ساده‌انگاری

مقدمه: توهم وضوح و وضوح روان

اعتماد به توانایی خود در زمینه روانشناسی، به ویژه روانشناسی کودکان، یک پدیده روان‌شناسی اجتماعی گسترده است که ریشه در چند انحراف شناختی بنیادی دارد. درک روان از یک نوع «شفاف» و واضح و بدیهی، توهمی را شکل می‌دهد که برای درک کودک تنها نیاز به عقل سلیم و تجربه شخصی است. اما روان کودک یک سیستم پیچیده در حال تکامل است که عملکرد آن اغلب غیرانطباقی است. ساده‌انگاری در این زمینه بی‌ضرر نیست: آن می‌تواند به خطاهای سیستماتیک منجر شود که پیامدهای آن می‌تواند در طول زندگی فرد ظاهر شود.

چرا توهم توانایی رخ می‌دهد؟ روانشناسی «نظریه عمومی روانشناسی»

اثر «دانستن پس از وقوع» (hindsight bias) و توهم علت. پس از وقوع یک رویداد (کودک به گریه افتاد، از تاریکی می‌ترسید)، دلایل ظاهراً واضح آن به نظر می‌رسد: «این به دلیل این است که شما او را زیادی بستید» یا «او فقط در حال مانیپولاسیون است». مغز تمایل دارد به ارتباطات خطی و ساده‌سازی شده بین علل و پیامدها بیندیشد، و از پیچیدگی عوامل: شخصیت، مرحله توسعه مغز، وضعیت نوروفیزیولوژیکی (خستگی، گرسنگی)، زمینه، دینامیک خانوادگی سیستماتیک، چشم‌پوشی کند. این باعث ایجاد احساس دروغین درک و کنترل می‌شود.

تمایل به دسته‌بندی و چسباندن برچسب‌ها. مغز انسان از طریق استفاده از اصول اولیه — برچسب‌های ذهنی — منابع را صرفه‌جویی می‌کند. رفتار کودک به راحتی زیر دسته‌بندی‌های روزمره قرار می‌گیرد: «کپریز」，「لاغر」，「عجیب」，「ترسو」。این برچسب‌ها، پس از چسباندن، شروع به تعیین درک بزرگسالان و، که بسیار مهم است، خودآگاهی کودک می‌کنند، و یک «پیشگویی خودانجامی» را شکل می‌دهند. روانشناسی حرفه‌ای سعی می‌کند عملکرد رفتار را در زمینه توضیح دهد، نه تعیین تعاریف ارزیابی‌کننده شخصیت.

پروژه و تعیین علت تجربه شخصی. بزرگسالان به طور ناخودآگاه تجربیات کودکی خود را بر روی کودک پروژه می‌کنند، ترس‌ها و انگیزه‌های خود را. جمله «من در سن شما…» یک مثال کلاسیک است. این باعث می‌شود به تعیین نادرست — نسبت دادن به کودک افکار و احساسات که او ندارد — شود. به عنوان مثال، تفسیر رفتار طبیعی یک کودک ۳ ساله (بررسی کنترل) به عنوان «عمدی» یا «آسیب‌زدگی».

توهم دسترسی (availability heuristic). نمونه‌های برجسته و عاطفی‌ترین (مثلاً «روش تنبیه و تشویق در زمان ما کار کرد»، «کودک همسایه بدون هیچ روانشناسان به خوبی بزرگ شد») به عنوان معیار آماری قابل توجه در نظر گرفته می‌شوند. در عین حال، ضربه پنهان (استرس، خود ارزش پایین، بی‌توانایی یادگیری) که ممکن است به صورت واضح ظاهر نشود، نیز نادیده گرفته می‌شود و تنوع شخصیت‌های کودکان نیز نادیده گرفته می‌شود.

واقعیت جالب: در روانشناسی توسعه مفهومی به نام «نظریه روان» (theory of mind) وجود دارد — توانایی درک اینکه افکار، قصد و میل دیگران متفاوت از شماست. شکل‌گیری آن تنها تا سن ۴-۵ سالگی کامل می‌شود. بزرگسالان ساده‌انگار که از موقعیت «من واضحاً می‌دانم که او چه فکر می‌کند و چه می‌خواهد» استفاده می‌کنند، اغلب نقص در «نظریه روان» خود نسبت به کودک نشان می‌دهند، توانایی برای ورود به موضوعیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیتیت
© library.tj

Постоянный адрес данной публикации: