پرستش فرعون‌ها، چوپان‌ها یا پادشاهان؟ تحولات تاریخی-الهی‌ای در تصویر

سوال درباره اینکه چه کسی اولین بار به مسیح نوپا تعظیم کرد، به لایه‌های عمیق تفسیر انجیلی، بافت تاریخی و پس از آن پذیرش عمومی دست می‌زند. سنت‌های مختلف – پرستش چوپان‌ها (لوک ۲:۸-۲۰) و پرستش فرعون‌ها (متی ۲:۱-۱۲) – نه تنها در کانون با هم همزیستی دارند، بلکه از یک تحول نمادین پیچیده ردایت شده‌اند، که در آن کاهنان از شرق به تدریج در ذهن مؤمنان به پادشاهان تبدیل شدند.

متن‌های کانونی: دو شاهد متفاوت

چوپان‌ها (انجیل لوقا).

بافت: گروه اجتماعی حاشیه‌ای، اما در چارچوب سنت یهودیت. حرفه آن‌ها، اگرچه ارج‌دار نبود، با فرهنگ مقدس مرتبط بود (چرای گوسفندان برای معبد اورشلیم). پیام فرشته‌ای («این را به شما می‌گویم که نیکویی بزرگ را به شما می‌گویم») به آن‌ها معطوف است.

نمادگرایی: آن‌ها نماد قوم اسرائیل هستند، به ویژه لایه‌های فقیر و ساده آن، که اولین بار نیکویی را پذیرفتند. پرستش آن‌ها سریع و مستقیم است و به دلیل نشان آسمانی تحریک شده است.

فرعون‌ها (انجیل متی).

عنوان: لغت یونانی μάγοι (ماگوی) به معنای کاهنان پارسی یا بابلی، تعبیرکنندگان رؤیاها، عالمان، نه پادشاهان. در دنیای باستان اغلب با دانش‌های پنهان مرتبط بودند.

بافت: غیرمسیحیان از شرق (احتمالاً از امپراتوری پارتی)، که دنبال یک پدیده نجومی (ستاره) هستند. راه آن‌ها طولانی و جستجوی آگاهانه برای حقیقت است.

نمادگرایی: آن‌ها نماد دنیای غیرمسیحی هستند که به مسیح می‌آیند تا او را بپرستند و مقیاس جهانی این رویداد را باز کنند. هدایای آن‌ها (زولوت – به پادشاه، کتان – به خدا، مشک – به مرد مرده) معنای پیشگویی دارند.

تحول تاریخی و فرهنگی فرعون‌ها به «پادشاهان

تبدیل فرعون‌ها به پادشاهان نتیجه یک تحلیل الهی و فرهنگی طولانی‌مدت است.

مستندات پیشگویی: نویسندگان کلیسایی (از ترتولیان، حدود ۲۰۰ سال پیش) این رویداد را به عنوان اجرای پیشگویی‌های قدیمی کتاب مقدس دیدند، به عنوان مثال، پسران ۷۱:۱۰-۱۱ (پادشاهان فارس و جزایر او را مالیات می‌دهند؛ پادشاهان عربستان و صفا او را هدیه می‌آورند؛ و همه پادشاهان او را می‌پرستند) و پیشگویی‌های عیسی (۶۰:۳، ۶). این به عنوان پایه‌ای برای «تکرار شناسایی» کاهنان به عنوان پادشاهان تبدیل شد.

عدد ثابت «سه‌تایی»: اگرچه انجیل تعداد آن‌ها را نمی‌گوید، بر اساس سه هدیه در قرن سوم و چهارم سنت این سه شخصیت به عنوان یک نفر ثابت شد. این عدد دارای تفسیر نمادین غنی‌ای دارد: سه بخش از جهان (نظریه پس از ظهور)، سه نژاد انسانی (بر اساس اسیدور سویلی)، سه دوره از زندگی انسان.

ظهور نام‌ها و ویژگی‌های پادشاهی: در سنت غربی، از اوایل قرون وسطی، نام‌های آن‌ها به آن‌ها نسبت داده می‌شود – کاسپار (یا گاسپار)، ملخیور و والتاسار. در هنر آن‌ها به تدریج در لباس‌های پادشاهی و تاج‌ها تصویر می‌شوند و از قرن دوازدهم والتاسار اغلب به عنوان پادشاه سیاه‌پوست تصویر می‌شود، نماد آفریقا. این نشان‌دهنده ایده‌ای است که تمام نظم جهانی (سه بخش معروف آن زمان و سه نژاد) قدرت خداوند را می‌پذیرد.

تحلیل مقایسه‌ای: چرا هر دو داستان مهم هستند؟

هر دو پرستش مکمل هستند و وظایف بогословی مختلفی انجام می‌دهند:

آسیب پذیری چوپان‌ها (لوک) و فرعون‌ها/پادشاهان (متی)
وضع اجتماعی پایین‌تر، حاشیه‌ای بالاتر، اشرافی (در تفسیر)
ملیت اتیکایی یهودیت غیرمسیحیان (غیریهودیت)
راه به ایمان از طریق کشف مستقیم الهی (فرشته‌ها) از طریق مشاهده طبیعت و دانش علمی (ستاره)
زمان بلافاصله پس از تولد (در گهواره) پس از مدتی (در خانه، متی ۲:۱۱) – جشن تعلیم الهی
نمادگرایی درونی، «خانه‌ای» پذیرش مسیح توسط اسرائیل پذیرش بیرونی، جهانی توسط پادشاه توسط همه ملت‌ها
رویداد جالب: در هنر پیشاهристиایی (کاتکومب‌ها، سارکوفاگ‌ها) صحنه پرستش فرعون‌ها قبل از صحنه پرستش چوپان‌ها ظاهر می‌شود (در قرن دوم و سوم)، که اهمیت موضوع آشکار کردن به غیرمسیحیان برای دفاعکنندگان کلیسا را برجسته می‌کند.

سنت شرقی و غربی

روسیه ارمنی سنت «فرعون‌ها» را حفظ می‌کند، و پرستش آن‌ها را در تعلیم الهی (۶/۱۹ ژانویه) به عنوان بخشی از آشکار کردن عمومی به جهان جشن می‌گیرد.

کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها، به ویژه پس از قرون وسطی، بیشتر از «سه پادشاه» صحبت می‌کنند. در تقویم مراسم غربی جشن آن‌ها (پادشاهی، ۶ ژانویه) نیز به ظهور مسیح به جهان غیرمسیحی اختصاص دارد.

نتیجه‌گیری

بنابراین، سوال «فرعون‌ها، چوپان‌ها یا پادشاهان؟» به انتخاب یکی از گزینه‌ها اشاره ندارد. چوپان‌ها – مشخصات تاریخی و اجتماعی، نماد اجرای وعده‌ها در داخل اسرائیل هستند. فرعون‌ها – شخصیت‌های تاریخی هستند که تصویر آن‌ها به تدریج به نماد پذیرش جهانی مسیح تبدیل شده است. تبدیل آن‌ها به پادشاهان در اواخر – نه اشتباه، بلکه محصول تفکر مراسم و هنری است، بیان بصری ایده‌ای که مسیح پادشاه همه پادشاهان است. هر دو گروه، ارائه شده در انجیل‌های مختلف، تصویر یکپارچه‌ای را تشکیل می‌دهند: رستگاری در مسیح برای ساده‌ها و خالص‌های قلب (چوپان‌ها) و برای خردمندان و قوی‌ترین‌های جهان (فرعون‌ها-پادشاهان)، برای یهودیت و برای غیرمسیحیان. حضور مشترک آن‌ها در روایت کریسمس، ماهیت جهانی و کلیسایی پیام مسیحیت را برجسته می‌کند.

Постоянный адрес данной публикации: