این اشتباه نیست و نشانه‌ای از بی‌احترامی به رقیب نیست، بلکه یک برنامه تکنیکی واضح است که اخیراً در فوتبال جهانی به یک روند تبدیل شده و توسط بسیاری از تیم‌های برتر استفاده می‌شود.

هدف این حرکت این است که از همان لحظه اول پرسینگ بالایی را شروع کنیم و بازی را در نیمه دشمن شروع کنیم و به رقیب اجازه ندهیم که ساختار دفاعی خود را برقرار کند. به جای بازی کردن توپ از مرکز، بازیکن (معمولاً یک هافبک با پاس خوب) توپ را به طور خاص به اوت نزدیک به کفه فلاگ یا خط آستین در نیمه رقیب خود می‌فرستد.

چرا این مفید است؟

• لامانعت از ساختار: در بازی استاندارد از مرکز، رقیب می‌تواند به موقع به دفاع خود برسد و شروع یک حمله برابر با یک دفاع سازمان‌یافته دشوار است. اما اوت باعث می‌شود که تیم در حیرت باشد: بازیکنان به طور کامل به موقع نیستند و انجام یک پاس دقیق از خط کناری دشوارتر است.
• شرایط ایده‌آل برای پرسینگ: به محض اینکه توپ از زمین خارج می‌شود، تمام تیم به طور موقت به جلو می‌رود و برای پرسینگ بالایی بالا می‌رود. رقیب مجبور است که توپ را از موقعیت نامناسب وارد کند و بازیکنان حمله‌کننده همه راه‌های انتقال توپ را مسدود کرده‌اند. اگر موفق به دستگیری شوید، حمله مستقیماً در نزدیکی محوطه پنالتی رقیب شروع می‌شود.
• مزیت روانی: این شروع پر از انرژی باعث می‌شود که سرعت بازی بالا برود و رقیب را از همان لحظه اول تحت فشار قرار دهد، نشان دادن اینکه چه کسی در اینجا شرایط را تعیین می‌کند.

چه کسی و چه زمانی این را ابداع کرد؟

پیشگام این روند سرمربی باشگاه پاری سن ژرمن، لوئیز انریکه، بود. تیم او این حرکت را به طور فعال در لیگ قهرمانان اروپا و قهرمانی باشگاه‌های جهان استفاده کرد و این باعث شد که به قهرمان بزرگترین تورنمنت اروپایی برسند.

در جام جهانی ۲۰۲۶، بسیاری از تیم‌ها این تکنیک را استفاده کردند، از جمله فرانسه، ایالات متحده و مراکش. برای تیم ملی فرانسه، این شروع بخشی از استراتژی کلی برای برتری و کنترل بازی از همان لحظه اول است.

Permanent link to this publication: