ال赡یعیت هیچ مخترع انفرادی ندارد. این نهاد حقوقی در طول قرن‌ها در فرهنگ‌ها و دولت‌های مختلف شکل گرفته است. قدیمی‌ترین یاداشتهای نوشته شده درباره وظیفه نگهداری از همسر سابق و فرزندان در قوانین شاه بابلی حموراب، که به حدود سال 1750 قبل از میلاد مسیح برمی‌گردد، وجود دارد.

در روم باستان، تعهدات ناشی از حق طلاق نیز به صورت رسمی‌تری بود، اما بیشتر مربوط به زنان طلاق‌خورده بود، نه فرزندان. حقوق روم توجه بسیار کمتری به نگهداری از فرزندان نسبت به قوانین امروزی داشت.

در اروپای میانه‌آسیا، کلیسای مسیح تأثیر زیادی بر توسعه قوانین حق طلاق داشته است. قانون کانونی پیشنهاد می‌کرد که شوهران باید از همسران سابق خود نگهداری کنند که این عمل را در سنت حقوقی اروپایی تقویت کرده است.

جالب است که در پایان قرن اول میلادی در دوران امپراتور روم‌نرور، برنامه دولتی‌ای به نام \"ال赡یعیت\" وجود داشت. اما این برنامه نه شامل حق طلاق‌خواهان والدین بود، بلکه کمک اجتماعی به یتیمان از صندوق دولتی بود که شبیه به کمک‌های مالی امروزی است.

تفاهم امروزی از حق طلاق به عنوان وظیفه والدین برای نگهداری از فرزندان زیر سن قانونی، در قرن نوزدهم و بیستم در خلال توسعه حقوق خانواده در کشورهای اروپایی و روسیه شکل گرفت. این اصل در قوانین تمامی کشورهای مدرن تثبیت شده است و امروزه به عنوان یک اصل جهانی شناخته می‌شود.

بنابراین، حق طلاق نه آثاری از یک نفر است، بلکه نتایج تحول چندصدساله آگاهی حقوقی، فرامین مذهبی و سیاست‌های دولتی در زمینه حفاظت از خانواده و کودکان می‌باشد.

Постоянный адрес данной публикации: