واقع مجازی توسط یک نفر در یک روز اختراع نشده است. این نتیجه کار چندین نسل از مهندسان و هنرمندان است که به تدریج به ایده غوطه‌ور شدن کامل رسیدند.

از سنسورام به اولین کلاه

قدم اول مورتن هیلگ بود که او اغلب پدر واقعیت مجازی نامیده می‌شود. در سال ۱۹۵۷ او سنسورام را ساخت — دستگاهی بزرگ و شبیه به دستگاه بازی، که بر روی همه حواس عمل می‌کرد: تصویر حجمی نشان می‌داد، می‌لرزید، باد می‌زد و حتی بوها پخش می‌کرد. هیلگ همچنین ماسک کروی بدن را نیز اختراع کرد — نمونه اولیه کلاه واقعیت مجازی مدرن.

اما شکستگی واقعی توسط آیوان سازرلند به دست آمد. در سال ۱۹۶۸ او با دانشجوی خود باب اسپروول، کلاه داموکلس — اولین کلاه واقعیت مجازی در جهان را که به کامپیوتر متصل می‌شد، ساخت. این کلاه به قدری سنگین بود که باید آن را به سقف آویزان می‌کردند. دقیقاً سازرلند ایده کلیدی را بیان کرد: صفحه کامپیوتر نه تنها یک مانیتور است، بلکه پنجره‌ای به دنیای مجازی است.

عبارت و تجارت

عبارت واقعیت مجازی تنها در سال ۱۹۸۷ به وجود آمد. این عبارت توسط جارون لانیه، بنیانگذار شرکت تولیدی، ابداع شد. او همچنین با تام زیمرمن اولین عینک‌های تجاری واقعیت مجازی و دستکش معروفی که امکان تعامل با اشیاء مجازی با دست‌ها را فراهم می‌کرد، ساخت.

بنابراین، راه به سوی واقعیت مجازی با توهمات نوری قرن نوزدهم شروع شد، از سنسورهای سینوس هیلگ و کلاه‌های کامپیوتری سازرلند گذشت و به لطف لانیه به عنوان یک صنعت شکل گرفت.

Permanent link to this publication: