ما به بحران به عنوان یک فاجعه فکر می‌کنیم. از دست دادن شغل، شکست روابط، بیماری، مرگ عزیز — همه این‌ها به عنوان پایان دنیا پذیرفته می‌شوند. اما اگر بحران پایان نیست، بلکه شروع است؟ اگر در لحظه‌ای که جهان قدیمی از هم می‌پاشد، شخصیت جدیدی متولد می‌شود؟ روانشناسان و فیلسوفان این را «ظهور» می‌نامند — ظهور کیفیت جدیدی که قبلاً وجود نداشت. در این مقاله ما به این می‌پردازیم که چگونه بحران به نقطه جمع‌آوری هویت جدید تبدیل می‌شود.

چرا ما از بحران می‌ترسیم

ترس از بحران ترس از ناشناخته است. ما نمی‌دانیم که بدون شغل، بدون شریک زندگی، بدون روال عادی چه کسی هستیم. از دست دادن پشتیبان‌های بیرونی، پوسته داخلی ما را برملا می‌کند. بسیاری سعی می‌کنند این ترس را فروکش کنند — با الکل، با کار، با روابط جدید. اما فرار از بحران باعث نمی‌شود که رشد کنیم. تنها با پذیرفتن بحران به عنوان واقعیت می‌توانیم با آن روبرو شویم. اولین قدم این است که بحران را «مشکل» ننامیم و آن را «گذرش» بنامیم.

مراحل عبور از بحران

بحران یک فرآیند است. فازهایی دارد. ابتدا — انکار. «این نمی‌تواند باشد». سپس — خشم. «چرا من؟». سپس — مذاکره. «اگر من این کار را بکنم، همه چیز به حالت اول برمی‌گردد». سپس — افسردگی. و سپس — پذیرش. تنها در مرحله پذیرش تولد جدید شروع می‌شود. اما نمی‌توان از مراحل پرید. باید آن‌ها را تجربه کرد. تجربه کردن به این معنا نیست که گیر بیفتیم. مهم این است که احساسات را احساس کنیم، اما با آن‌ها یکی نشویم. بحران شما نیست، بلکه چیزی است که با شما رخ می‌دهد.

بحران به عنوان ویرانی «من دروغی»

قبل از بحران ما در دنیای توهم زندگی می‌کنیم. ما باور داریم که ما محافظت می‌شویم، که هویت ما پایدار است. بحران این توهم را می‌شکند. اما با این حال، با این حفاظت دروغین، هویت دروغین را نیز می‌شکند. ما دیگر «آن کسی که در این شرکت کار می‌کند»، «آن کسی که در این روابط است» نیستیم. ما بدون نقش‌ها می‌مانیم. و این ترسناک است. اما دقیقاً در این خالی بودن، «من واقعی» شروع به رشد می‌کند. آنچه که از ویژگی‌های بیرونی وابسته نیست. کسانی که از بحران عبور کرده‌اند می‌گویند: «من خودم را تنها پس از از دست دادن همه چیز پیدا کردم».

نقش رنج در تولد شخصیت

درد دشمن نیست. یک سیگنال است. آن نشان می‌دهد که قدیمی‌تر دیگر کار نمی‌کند. بسیاری از فیلسوفان (از داستایفسکی تا نیچه) درباره این نوشته‌اند که رنج مدرسه است. در رنج ما با چیزی که نمی‌توانیم کنترل کنیم، برخورد می‌کنیم. و این تسلیم — نه ضعف، بلکه قدرت است. آن به ما اجازه می‌دهد که با واقعیت بجنگیم و با آن در شرایط جدید تعامل کنیم. تولد شخصیت جدید همیشه دردناک است. اما مانند این که یک کودک نمی‌تواند بدون زحمت به دنیا بیاید، شخصیت جدید نیز نمی‌تواند بدون بحران به دنیا بیاید.

منابع درون بحران

در بحران منابعی وجود دارد. اولین — زمان. وقتی که روال عادی از هم می‌پاشد، یک وقفه ایجاد می‌شود. می‌توانید به خود نگاه کنید. می‌توانید به خود سوال بپرسید: «من واقعاً چه کسی هستم؟ چه چیزی می‌خواهم؟» دومین — عمق. بحران لایه‌های سطحی را برمی‌دارد. ما شروع به دیدن چیزهایی می‌کنیم که قبلاً نمی‌دیدیم. سومین — آزادی. اگر همه چیز از هم می‌پاشد، چیزی برای از دست دادن نیست. پس می‌توانیم خطر کنیم. بحران فرصتی برای شروع مجدد می‌دهد — نه از صفر، بلکه با تجربه.

چگونه به خود در بحران کمک کنیم

اولین قدم این است که به خود اجازه دهیم که ضعیف باشیم. نباید ۲۴/۷ قوی باشیم. می‌توانیم گریه کنیم، عصبانی شویم، بترسیم. دومین — خود را در انزوا نگه نداریم. با کسانی که ارزش نمی‌گذارند، به اشتراک بگذاریم. سومین — سریع عمل نکنیم. تولد جدید در یک هفته اتفاق نمی‌افتد. چهارمین — به دنبال معنا بگردیم. حتی اگر آن دیده نمی‌شود، می‌توان آن را «ایجاد» کرد. پنجمین — از خود مراقبت کنیم. غذا، خواب، پیاده‌روی — آن‌ها ما را در واقعیت نگه می‌دارند. و ششمین — به خود اجازه دهیم که متفاوت باشیم. نه آن کسی که قبل از بحران بودید.

بحران به عنوان واکسن از ترس

کسانی که از بحران عبور کرده‌اند، دیگر نمی‌ترسند. زیرا می‌دانند که می‌توانند تحمل کنند. بحران تجربه‌ای است که فرد را پایدارتر می‌کند. این به این معنا نیست که بعد از بحران درد وجود ندارد. اما این به این معناست که فرد «ایمنی» به ترس پیدا می‌کند. او می‌داند که حتی اگر همه چیز از هم بپاشد، او می‌تواند زنده بماند و سپس رشد کند. این دانش بی‌نظیر است. آن در کتاب‌ها داده نمی‌شود. تنها از طریق عبور از آن به دست می‌آید.

بحران یک نقطه نیست. یک خط است که پس از آن یک فصل جدید شروع می‌شود. در آن ممکن است سخت، دردناک، مبهم باشد. اما در آن چیزی وجود دارد که قبلاً وجود نداشت — خود شما. نه آن کسی که می‌شناختید، بلکه کسی که هنوز نمی‌شناسید. و این کشف — مهم‌ترین چیزی است که می‌تواند در زندگی رخ دهد.

Permanent link to this publication: