Сахара'daki Maugli Efsaneleri: Çaplıkların evlat edici ebeveynler olarak dönmesi Maugli'yi genellikle nemli Hint ormanlarına, orada yabanıllar, ayılar ve pankterler, kaybolmuş bir insan yavrusunun ailesi olarak birleştiririz. Ancak büyük Sahara'nın kendi yabancı çocukları hakkında efsaneleri var. Burada, sonsuz kumlar ve sıcak güneş arasında, kurtlar rolünü çaplıklar oynar, bambuk bitkileri yerine sonsuz düneler var. Bu hikayeler, kabileler arasında dilden dile aktarılan, Kipling'in hikayesinden az çarpıcı ve dramatik değildir. En büyüğü ise: bunlardan biri gerçek çıktı. Gerçek olan efsane: Haddara'nın hikayesi XX yüzyılın başında Sahara'da yaşanan bir olay, yerel göçebe halkları arasında bir efsane olarak dilden dile aktarılmaya devam edilmiştir, bu da İsveçli bir gazetecinin ve ardından sinema yapımcılarının kulaklarına düşene kadar. Haddara adında iki yaşındaki küçük bir oğlan, ailesinin karavanında seyahat ederken, ani bir kum fırtınası ebeveynleriyle ayrılmıştı. Toz yatışınca, çocuğu nerede bulamadılar. Ailesi aramışlardı, ancak sonsuz çöl, kurbanını geri vermemişti. Çocuk ölü olarak kabul edildi. Ancak Haddara hayatta kaldı. Onu bulan ve onu kendi sürüsüne katan çaplıklar — büyük, hızlı ve gözüken kuşlar, ona yeni bir aile oldu. On on yıl onlar arasında geçirdi, onların alışkanlıklarını benimsedi, çöldeki su ve yiyecek bulmayı öğrendi. Onlar kadar hızlı koştu, onlara yakın yattı ve belki de kendisini onlardan biri olarak gördü. Onun en iyi arkadaşı, çöl fenniki olan vahşi bir tilki — Sahara'nın diğer bir yerlisi, onunla birlikte yalnızlığını ve kumlar arasındaki yaşamın sevinçlerini paylaşan bir başka yerliden. Haddara insanlar tarafından bulunduğunda, bir gençti. İnsanlar arasında yeniden konuşmayı, hesaplamayı ve yaşamayı öğrendi. Bir aile kurdu, ancak efsaneye göre yıllar sonra beklenmedik bir karar aldı — tekrar çölde gitmek. Belki de kumların çağrısı kan çağrısından daha güçlüydü. Bu hikaye, Yönetmen Jil de Maltre'nin "L'Enfant du désert" filmine ve ... Читать далее