Doğa ve Noel: Simbolizm, Teofanya ve Ekolojik Teoloji Doğa ile Noel'in ilişkisi, İncil olaylarının arka planı olmaktan öte, derin bir teolojik ve kültürel yapıdır. Bu, teofanya fikrini ortaya çıkarır — Tanrı'nın yaratık dünyası aracılığıyla ortaya çıkması ve Hristiyan antropolojisinin ekolojik boyutunu oluşturur, burada tüm yaratık Tanrı'nın Vahşetlenmesi'nin bir parçası haline gelir. Noel'in Kozmik Boyutu: Yıldız ve Yeni Yaratık Noel'in merkezi doğa sembolü, Betlehem Yıldızı'dır. Tarihsel-astronomik araştırmalar, birkaç hipotezi önerir: Jüpiter ve Satürn'ün Balık takımyıldızı'nda birleşmesi (M.Ö. 7, Kepler'in hesaplamaları), Halley'in Yıldızı'nın ortaya çıkması (M.Ö. 12) veya yeni bir yıldızın patlaması. Astronomik tanımlamaya bakılmaksızın, teolojik anlam değişmez: gökyüzü cisimleri Mesih'e yol gösterici olur, ve kozmos olayın bir ortak paydası olur. Vizantiyalı ilahiyatçı pr. Kozma Maïumski'nin (VIII. yüzyıl) dediği gibi, İsa'nın doğuşunda «yıldızlar işaret verir». Bu, erken Hristiyanlıkta «kozmik Mesih» kavramını yansıtır, burada kurtuluş sadece insanlığa değil, tüm yaratığa yöneliktir (karşılaştırma: Kol. 1:15-20). Noel'in Florası ve Faunası: Gerçeklerden Sembollere Noel'in doğal bağlamı sembolik görsellerle doludur: Mağara ve yataklar. Mağaranın (apokrif «İakov'un Prötoevangeliği» ve Vifléem I arkeolojik verilerine göre) çadır olarak kullanılması, Tanrı'nın dünyaya en küçük, «doğal» barınak yoluyla girdiği kenosis (boşaltma) ifadesini vurgular. Yataklar (hayvan yemiği) daha sonra sunu olarak değerlendirilmiştir. Hayvanlar — koyun ve at. Kanonik İncillerde bahsedilmemesine rağmen, onların varlığı geleneksel olarak pekiştirilmiştir (İş. 1:3 ve Avv. 3:2'nin пророчuluklarına dayanarak). Orta Çağ yorumlarında (örneğin, Francesco d'Assisi'de) İsrailoğulları ve putperestlerin tapınanları, ayrıca Tanrı'nın nefesiyle ısıtılan yaratık doğası olarak sembolize edilirler. Bitkiler. Daimi yeşil bitkiler (çam, oğul, bit) Doğu Avrupa'da önceden yaşamı simgeliyordu, kış ölümün ... Читать далее