هوانوردی و کشاورزی

مفهوم «نوع‌های هوایی» در معنای علمی دقیق در نام‌نویسی انتخاب‌شناسی وجود ندارد. اما به طور تاریخی، این اصطلاح به نوع‌های اختصاصی محصولات کشاورزی اشاره دارد که در دوران индустریالization کشاورزی اتحاد جماهیر شوروی در دهه‌های ۱۹۶۰-۱۹۸۰ ایجاد یا گسترش یافته‌اند و کشت آن‌ها بهینه‌ترین تطبیق با استفاده از ماشین‌آلات هوایی (آبیاری هوایی، سowing هوایی) در مزارع بزرگ را داشته است. این یک همزیستی از علوم کشاورزی، انتخاب‌شناسی و صنعت هوایی بود که به سوی مکانیزاسیون و کارایی بیشینه در شرایط کشاورزی گسترده‌گرا هدایت می‌شد.

تقاضای آگروتکنیک از نوع‌های «آسمانی

برای کارآیی در обработه هوایی، گیاهان باید مجموعه‌ای از ویژگی‌ها داشته باشند که متفاوت از نوع‌های دستی یا تراکتوری است:

کوتاهی و مقاومت به خمیدگی. این پارامتر کلیدی است. محصولات بلند و نازک (نوع‌های قدیمی جو و گندم) تحت وزن رطوبت یا پس از بارش باران خمیده می‌شدند و «پایه‌های» ایجاد می‌کردند. نوع‌های کوتاه (۷۰-۱۱۰ سانتی‌متر) با تنه محکم باقی می‌ماندند که به هواپیماهای آن-۲ (کوکوبار) اجازه می‌داد تا به طور یکسان مزارع را با پesticides و herbicides بپاشند و «ترک‌ها» در مکان‌های خمیدگی ایجاد نکنند.

یکسانگی رسیدن. برای برداشت توسط combine و برای desication (پایین آوردن رطوبت) گیاهان در مزارع باید به طور یکسان به مرحله کامل رسیدگی کنند. این با نوع‌های محلی که رسیدگی آن‌ها گسترده بود، تفاوت داشت.

مقاومت به تأثیر شیمیایی. نوع‌ها باید به طور قابل تحملی از مواد هدف (کود، محرک‌ها) و همچنین بخشی از مواد شیمیایی از مزارع مجاور تحمل کنند. این نیازمند آن بود که انتخاب‌شناسان مقاومت به برخی از کلاس‌های herbicides و fungicides را در ژنوتیپ‌ها قرار دهند.

یکسانگی در ارتفاع و شکل. یکنواختی «پوشش» از گیاهان با ارتفاع یکسان، ورود دقیق مواد شیمیایی به سطح برگ و یکسانگی رسیدگی را تضمین می‌کند.

زمینه تاریخی و مثال‌های فرهنگی
پایان‌بندی «انتخاب‌شناسی هوایی» در دوره‌ای بود که زمین‌های خالی و بایر بهره‌برداری می‌شدند، جایی که مزارع به هزاران هکتار می‌رسیدند و کارآیی زمین‌های هوایی بسیار کند بود.

گندم جوانه‌دار. در اینجا نوع «نووسیبیرسکای ۶۷» که توسط آزمایشگاه تحقیقاتی سибирسکای برای گیاه‌شناسی و انتخاب‌شناسی ایجاد شده است، بسیار قابل توجه است. این نوع کوتاه، زودرس، مقاوم به خمیدگی و زنگ‌آسمانی است که به شرایط سibir و scale chemicalization مناسب است. گسترش آن به طور مستقیم با رشد پارک هوایی کشاورزی مرتبط بود.

تصویر. در مزارع نمونه برنج در کوبان و دالان، هوایی برای внесن کودهای معدنی (نیتروژن) و درمان علیه پیریکولاریوز (قارچ برنج) استفاده می‌شد. نوع‌های برنج برای این سیستم‌ها باید به دوزهای بالا از نیتروژن مقاومت کنند (تا نپرورند) و تنه محکم داشته باشند. نوع‌های شوروی مانند «کوبان ۴۲۴» به این تقاضاها پاسخ می‌دهند.

پنبه. در جمهوری‌های میانه آسیا، هوایی برای defoliation – برداشت برگ‌ها با مواد شیمیایی قبل از برداشت پنبه خالص استفاده می‌شد. نوع‌ها (مثلاً «تاشکند») باید در طبقه پایین گیاه به جعبه‌ها تبدیل شوند و مقاومت خاصی در برابر بیوشیمی داشته باشند تا defoliant به ارزشمندترین بخش – الیاف – آسیب نزند.

علف‌های خوراکی (لوسرنا، کلر). هوایی برای زیرسowing علف‌ها در محصولات زراعی موجود (مثلاً ذرت) برای بهبود چرخه زراعی نیاز به مقاومت به سایه در مراحل اولیه و توانایی سریع رشد پس از برداشت محصول اصلی دارد.

ماشین‌آلات هوایی به عنوان بخشی از چرخه فنی

هواپیماها (به ویژه آن-۲) و هلیکوپترها (می-۲، کا-۲۶) به عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر در زنجیره شدند:

سowing هوایی (کاشت مزارع از طریق هوایی) – در مزارع دسترسی‌ناپذیر، باتلاقی یا بسیار بزرگ استفاده می‌شد.

کوددهی خارج از برگ – اسپری کردن محلول‌های میکروعناصر (مثلاً بور برای چغندر، زینک برای ذرت) بر روی برگ‌ها. هوایی به انجام این کار در فاز بحرانی رشد اجازه می‌دهد.

مبارزه با آفات و بیماری‌ها – کارآیی عمومی با استفاده از insecticides و fungicides.

desication – پیش‌برداشت برای تسریع رسیدگی و آسان‌تر کردن کار combine.

efficiency این چرخه ۴۰-۶۰٪ به ویژگی‌های خود نوع بستگی دارد.

میراث علمی و معاصر

نوع‌های «هوایی» پل بین انتخاب‌شناسی سنتی و کشاورزی صنعتی مدرن شدند. آن‌ها پایه‌های نیازهای مدرن به نوع‌ها را در دوران کشاورزی دقیق قرار دادند که امروزه نیز مهم است:

قابلیت تطبیق با کشاورزی دقیق. نوع‌های مدرن که توسط dron‌ها کارآیی دارند، باید به همان اصول پاسخ دهند: یکسانگی، حساسیت به внесن دقیق کود، «طراحی مناسب» برای نظارت هوایی.

ژنتیک مقاومت. کارهای ایجاد مقاومت شیمیایی به عنوان پیش‌گام ایجاد نوع‌های GM مقاوم به herbicides خاص (مثلاً Roundup Ready) شد.

انتخاب‌شناسی فضایی. نکته جالب این است که دانه‌های بسیاری از محصولات کشاورزی، از جمله نسل‌های «هوایی»، در فضا (بر روی بیواسپوت‌ها، ایستگاه فضایی بین‌المللی) تحت تأثیر mutagenesis به دلیل تشعشع و بی‌وزنی قرار گرفته‌اند. این به دریافت خطوط جدیدی با ویژگی‌های غیرمعمول کمک می‌کند که سپس در انتخاب‌شناسی استفاده می‌شوند. به عنوان مثال، در چین و روسیه خطوط پرسپکتیو گندم و گوجه‌فرنگی با افزایش تولید و مقاومت پس از مأموریت‌های فضایی ایجاد شده‌اند.

پیامدهای زیست‌محیطی و اقتصادی

توسعه گسترده این سیستم تأثیر دوگانه‌ای داشت:

مثبت: افزایش شدید کارایی نیروی کار، امکان کارآیی در مزارع بزرگ، افزایش تولید غلات.

منفی: افزایش بار شیمیایی بر روی اکوسیستم‌ها، ساده‌سازی چرخه زراعی (مونوکلتور)، فرسایش خاک. نوع‌هایی که به chemization گره خورده بودند، گاهی اوقات در کیفیت و تطبیق به شرایط محلی کاهش یافتند.

نتیجه‌گیری

نوع‌های «هوایی» مثال روشنی از این است که چگونه فناوری نیازهای یک موجود زیستی را تعیین می‌کند. آن‌ها نه تنها گیاهان بودند، بلکه بخشی از یک خط تولید بزرگ بودند که هواپیما نیز مانند combine، silo و ایستگاه انتخاب‌شناسی یک بخش بود. میراث آن‌ها در نوع‌های مدرن زندگی می‌کند که اگرچه «هوایی» نامیده نمی‌شوند، اما در DNA خود اثر دوران پیشرفت صنعتی در کشاورزی را حمل می‌کنند، زمانی که انسان برای اولین بار یاد گرفت که اکوسیستم‌های کشاورزی را از ارتفاع مدیریت کند. این یک همزیستی منحصر به فرد از ماشین‌های پرنده و طبیعت زنده‌ای بود که برای آن‌ها طراحی شده بود.
© library.tj

Permanent link to this publication: