ما به طور عادت داریم بدن و روح را جدا کنیم. سلامت بدنی به پزشک و تعادل روحی به روانشناس. اما علم مدرن و آداب کهن استدلال می‌کنند که بدن و روان یک سیستم یکپارچه هستند. درد مزمن کمر می‌تواند نتیجه خشم سرکوب شده باشد، و افسردگی اغلب با کم خوابی و کمبود ویتامین D شروع می‌شود. در این مقاله، ما به بررسی می‌پردازیم که چگونه سلامت فیزیکی بر آرامش روحی و برعکس تأثیر می‌گذارد و چه کاری باید انجام دهیم تا به هارمونی برسیم.

چگونه بدن بر خلق و خو تأثیر می‌گذارد

آیا متوجه شده‌اید که پس از دویدن یا شنا کردن خلق و خوی شما بهبود می‌یابد؟ این نه «اندورفین»، بلکه یک سلسله از واکنش‌هاست. فعالیت فیزیکی سطح کورتیزول (هورمون استرس) را کاهش می‌دهد و حساسیت به دوپامین و سروتونین را افزایش می‌دهد. تمرینات منظم (حتی یک پیاده‌روی ۲۰ دقیقه‌ای) اضطراب را ۳۰-۴۰٪ کاهش می‌دهد. اما عدم تحرک، برعکس، به افسردگی و بی‌انگیزگی منجر می‌شود. بی‌دلیل که در کارکنان دفتری که تمام روز پشت کامپیوتر می‌نشینند، خطر اختلالات روانی ۵۰٪ بیشتر است. بدن ما آزمایشگاه بیوشیمیایی است و تنظیم آن از عضلات و مفاصل شروع می‌شود.

خواب — بنای تعادل

بی‌خوابی نه تنها آزاردهنده است، بلکه روان را نابود می‌کند. در طول خواب مغز از زهرها پاکسازی می‌شود (شامل بتا-آمیلوئید که با بیماری آلزایمر مرتبط است)، احساسات را پردازش می‌کند، و حافظه را استحکام می‌بخشد. کم خوابی مزمن (کمتر از ۶ ساعت در روز) خطر افسردگی را ۲-۳ برابر افزایش می‌دهد. بازخورد: اضطراب به خواب کمک نمی‌کند، و کمبود خواب اضطراب را افزایش می‌دهد — چرخه‌ای سمی. می‌توان این چرخه را با بهداشت خواب شکست: اتاق تاریک و خنک، جدا کردن وسایل الکترونیکی یک ساعت قبل از خواب، برنامه. سلامت فیزیکی با استراحت شبانه شروع می‌شود.

تغذیه و خلق و خو

روده را «مغز دوم» می‌نامند. در آن ۹۰٪ سروتونین — هورمون شادی تولید می‌شود. اگر فست‌فود، شیرینی، الکل مصرف کنید، میکروبیوم شما را مختل می‌کنید. التهاب در روده به مغز منتقل می‌شود، و منجر به «افسردگی غذایی» می‌شود. برعکس، رژیم غذایی غنی از فیبر، سبزیجات، محصولات فرآوری‌شده (کلم‌ترش، شیره)، اسید چرب امگا-۳ (ماهی، مغز) اضطراب را کاهش می‌دهد و خلق و خو را استحکام می‌بخشد. کمبود ویتامین‌ها (D، B12، منیزیم) نیز به روان ضربه می‌زند. بنابراین، بشقاب نه تنها سوخت، بلکه دارویی است.

درد و تأثیرات روانی آن

درد مزمن (کمر، مفاصل، میگرن) نه تنها از نظر فیزیکی غیرقابل تحمل است، بلکه منابع روان را از بین می‌برد. فرد تحریک‌پذیر می‌شود، علاقه به زندگی را از دست می‌دهد، خود را در انزوا می‌کشد. ۴۰٪ از افرادی که از درد مزمن رنج می‌برند، از افسردگی رنج می‌برند. درمان درد باید شامل داروهای مسکن و روان‌درمانی (کپت، روش‌های آرامش) باشد. و برعکس، کار با روان‌سоматیک گاهی اوقات درد را کاهش می‌دهد، وقتی پزشکان علت فیزیکی پیدا می‌کنند.

تنفس به عنوان پل بین بدن و روح

تنفس تنها عمل خودکار است که می‌توانیم آن را به طور آگاهانه کنترل کنیم. با کندتر کردن دم، سیستم عصبی خودکار پاراسیمپاتیک (آرامش، استراحت) را فعال می‌کنیم. تنفس سریع‌تر فعال می‌کند سیستم عصبی خودکار سمپاتیک (حمله، استرس). روش‌های تنفسی ساده (تنفس مربعی: ۴-۴-۴-۴) سطح کورتیزول را در ۵ دقیقه کاهش می‌دهد. این یک آنتی‌депرسان رایگان و بدون نسخه است.

چگونه تعادل روحی بر سلامت فیزیکی تأثیر می‌گذارد

استرس، اضطراب، خشم سرکوب شده باعث افزایش کورتیزول می‌شوند. و او سیستم ایمنی را سرکوب می‌کند (بیشتر به سرماخوردگی مبتلا می‌شوید)، فشار خون را افزایش می‌دهد، به چاقی منجر می‌شود (چربی در شکم)، حافظه را بدتر می‌کند. استرس مزمن عامل خطر سکته قلبی و سکته مغزی است. برعکس، آرامش، خوش‌بینی، توانایی بخشیدن و سپاسگزاری با نشان‌دهنده میزان پایین‌تر التهاب در خون مرتبط هستند. تعادل روحی نه «شادی بی‌تحرک»، بلکه کار فعالانه‌ای بر روی احساسات خود است که عمر را طولانی‌تر می‌کند.

مراحل عملی به سوی وحدت

با کوچک‌ترین چیزها شروع کنید: ۱۵ دقیقه ورزش صبحگاهی (کاهش خون و افزایش خلق و خو). جایگزین میان‌وعده‌های شیرینی با سیب یا مغز کنید. در یک زمان مشخص به خواب بروید (حتی در روزهای تعطیل). هر روز ۵ دقیقه برای سکوت اختصاص دهید (بدون تلفن). قدم بزنید (نور خورشید ویتامین D تولید می‌کند). با افراد دوستانه ارتباط برقرار کنید. احساسات خود را در خود نگه ندارید: در پشتی بزنید، نامه‌هایی بنویسید که ارسال نمی‌شوند. و به یاد داشته باشید: بدن و روان لوله‌های ارتباطی هستند. درمان یکی بدون دیگری مانند تعمیر تلفن بدون باتری است.

Permanent link to this publication: