سنتا کلوس و بابا نوئل در فضا و هوانوردی: افسانه‌شناسی فناوری و تبلیغ علمی

تصویر سنتا کلوس و بابا نوئل به نظر می‌رسد که به طور نمونه به زمین، چوب‌ها و خوک‌ها متصل هستند. اما از اواسط قرن بیستم، آنها به عنوان «شرکت‌کنندگان کامل» در برنامه‌های هوایی و فضایی تبدیل شده‌اند و وظایف روان‌شناسی، ابزار ارتباطات عمومی و حتی نمونه‌سازی علمی را انجام می‌دهند. این یک مثال منحصر به فرد از تعامل افسانه و علم است که در حوزه‌های فناوری پیشرفته‌تر جای دارد.

هوانوردی اولیه: تولد افسانه‌ی سنتا کلوس پروازنده

اولین ذکرهایی که از استفاده سنتا کلوس از هوانوردی وجود دارد، به دهه ۱۹۱۰ بازمی‌گردد که در کارتون‌ها او با هواپیماهای ابتدایی پرواز می‌کرد. اما تغییر کلیدی از اسب‌های افسانه‌ای به حمل و نقل فناوری‌محور در طول جنگ دوم جهانی رخ داد.

عملیات روان‌شناسی و تبلیغات. در سال ۱۹۴۴، گروهی از بمب‌افکن‌های بریتانیایی Mosquito مأموریت محرمانه‌ای به نام «سنتا کلوس» انجام دادند. هواپیماها که به جای بمب‌ها، اسباب‌بازی و هدایا حمل می‌کردند، بر فراز سرزمین‌های اشغالی هلند پرواز کردند و آنها را با چترهای نجات انداختند. این اقدامی بود که به منظور حمایت از روحیه مردم محلی انجام شد. در اینجا سنتا به عنوان نماد امید و نشانه‌ای از آزادی آینده تبدیل شد و سانهای او در یکی از سریع‌ترین هواپیماهای آن زمان نمودار شد.

تبلیغ هوایی پس از جنگ. در دهه‌های ۱۹۵۰-۱۹۶۰، با افزایش حمل و نقل هوایی تجاری، تصویر سنتا در کابین هواپیما به یک نماد کلاسیک رزیدنتال در تبلیغ هوایی (Pan Am، TWA) تبدیل شد. این تصویر به طور تصویری پرواز را با معجزه، سرعت و جهانی‌سازی (سنتا همه جا می‌رسد) مرتبط می‌کند و در عین حال ترس از سفرهای هوایی را برای عموم مردم کاهش می‌دهد.

مسابقه فضایی: بابا نوئل در مدار

برنامه فضایی شوروی، که با زیربنای ایدئولوژیک سخت‌گیرانه‌اش شناخته می‌شود، نیز از تصاویر افسانه‌ای برای انسان‌گرایی فناوری‌های پیشرفته و ارتباط با مردم استفاده می‌کند.

نام فرودگاهی «بابا نوئل». در ۳۱ دسامبر ۱۹۸۱، اعضای گروه فضایی ایستگاه فضایی مداری شوروی «سалют-۶» به نام‌های لئونید کیزیم و ولادیمیر سولووئف یک رادیوفرستنده را بر روی فرکانس محبوب در اتحاد جماهیر شوروی نصب کردند. تحت نام فرودگاهی «بابا نوئل»، آنها پیام‌های تبریک کریسمس را برای همه‌کسانی که می‌توانستند آنها را بگیرند، ارسال کردند. این اولین «درخت کریسمس فضایی» در جهان بود که مأموریت فنی را به یک جشن عمومی تبدیل کرد.

سلسله مراتب پیام‌های کریسمس از مدار. این سنت پیام‌رسانی سالانه شده است. به ویژه در جلسات ارتباطی، هنگامی که فضانوردان در ایستگاه فضایی بین‌المللی به فرزندان خود تبریک می‌گفتند و به زمین نگاه می‌کردند، بسیار احساسی بودند. در اینجا تصویر دد موروز به صورت مستقیم وجود نداشت، اما خود موقعیت — صدای جادویی از آسمان که در آستانه جشن می‌آید — به افسانه مستقیم اشاره می‌کند.

آزمایش علمی در لباس. در سال ۲۰۱۱، فضانورد ناسا، دانیل بربانک، در لباس کامل سنتا کلوس که توسط همکارانش در کشتی فضایی سویوز به عنوان یک شوخی برای او فرستاده شده بود، به ایستگاه فضایی بین‌المللی رسید. علاوه بر شوخی، این رویداد دارای جنبه‌ای عملی نیز بود: افزایش حالت وابستگی در جمعیتی که در محیطی انزوا زندگی می‌کند — عنصر مهمی از روان‌شناسی فضایی.

برنامه فضایی آمریکایی: سنتا به عنوان هدف نظارت
در ایالات متحده، تصویر سنتا کلوس به سیستم نظارت و ارتباطات جهانی‌سازی شده است که منجر به ایجاد یک «افسانه‌شناسی فناوری» خاص شد.

NORAD Tracks Santa. مثال معروف‌ترین. در سال ۱۹۵۵، روزنامه‌ای شماره تلفن سنتا کلوس را برای کودکان منتشر کرد. به اشتباه شماره‌ای که به عنوان شماره سنتا کلوس ذکر شده بود، شماره فرماندهی دفاع هوایی و فضایی شمالی (NORAD) بود. سرهنگ هری شائوپ، به جای اینکه تلفن را پایین بگذارد، شروع به دادن «موقعیت‌ها» سنتا به کودکان کرد. این عملیات سالانه NORAD Tracks Santa به وجود آمد. اکنون این یک پروژه جهانی با استفاده از:

سیستم هشدار زودرس از حمله موشکی (برای «مشاهده» پرواز سنتا از قطب شمال).

مدارهای ماهواره‌ای با سنسورهای مادون قرمز (برای «دیدن» حرارت از بینی قرمز رودولف).

جت‌های جنگی برای «مراقبت» (پایین‌آمدن pilot‌های F-15، F-16 و CF-18 برای عکس‌های گرفته شده).

شبکه‌های رادار زمینی.
این پروژه، که ترکیبی از فناوری‌های نظامی جدی و افسانه کودکانه است، به عنوان ابزار تبلیغ قدرتمندی برای دفاع هوایی و هوایی، نمونه‌ای از «طرف خوب» آنها را نشان می‌دهد.

تحلیل علمی پرواز: فیزیک و لجستیک سنتا

دانشمندان و مهندسان بارها تلاش کرده‌اند تا پرواز فرضی سنتا کلوس از دیدگاه قوانین فیزیک را تحلیل کنند که منجر به ایجاد یک رشته از علم‌پرستی جوک شده است.

محاسبه سرعت و بار. اگر سنتا کلوس در یک شب به حدود ۴۰۰ میلیون کودک می‌رسد (بر اساس ارزیابی‌های قدیمی)، سرعت متوسط او باید حدود ۱۰۰۰ کیلومتر در ثانیه باشد که ۳۰۰۰ برابر سرعت صوت بیشتر است. شتاب و کاهش سرعت بارهای مرگبار برای هر موجود زنده و مخرب برای هدایا ایجاد می‌کند.

مشکل ترمودینامیک. اصطکاک با هوا در این سرعت به سرعت سانها و خوک‌ها را بسوزاند. این نیاز به فناوری‌های فرضی کاهش اصطکاک یا شناورسازی دارد.

لجستیک و فیزیک کوانتومی. توضیح کلاسیکی که در مقالات علمی‌پرستی ارائه می‌شود — ماهیت کوانتومی سنتا. او در حالت سوپرپوزیسیون وجود دارد و همزمان به همه خانه‌ها می‌رسد و جسمی‌سازی هدایا با نانواسپلرها یا دستکاری‌های محلی فضا-زمان توضیح داده می‌شود. این روش شوخ‌طبعانه برای آشنا کردن مخاطبان با مفاهیم فیزیک مدرن است.

زمان حال: پهپادها، VR و بیوتکنولوژی

امروزه تصاویر جادوگران زمستانی با فناوری‌ها همگام می‌شوند.

پهپادهای تحویل‌دهنده. شرکت‌هایی مانند Amazon به طور فعال در حال توسعه سیستم‌های تحویل پهپاد هستند که اغلب در تبلیغات به عنوان «چوب‌های سنتا مدرن» به کار می‌روند. این تصویر به عنوان نماد لجستیک آینده تبدیل شده است.

تبریک‌های کریسمس با VR از بابا نوئل فضایی. امکان ارسال یک پیام مجازی immersive، ضبط شده در ایستگاه فضایی بین‌المللی یا در استودیو با اثرات عدم وجود جاذبه، مرحله بعدی است.

بیوتکنولوژی برای خوک‌ها. تحقیقات ژنتیکی بر روی خوک‌ها، توانایی‌های آنها در هدایت و زنده ماندن در شرایط سخت، به طور مستقیم به افسانه می‌افزاید و توضیحات پseudo-scientific برای توانایی‌های جادویی تیمار ارائه می‌دهد.

نتیجه‌گیری

سنتا کلوس و بابا نوئل در هوانوردی و فضا — این بیشتر از یک بازی کودکانه است. آنها یک رابط فرهنگی هستند که به انسان‌ها اجازه می‌دهد تا به طور احساسی فناوری‌های پیچیده و ترسناک را تسخیر کنند. آنها رادارها، جت‌ها و ایستگاه‌های فضایی را از نمادهای تهدید یا علم انزوا به ابزارهای انجام معجزه تبدیل می‌کنند. این یک همزیستی منحصر به فرد است که افسانه‌های باستانی به فناوری پیشرفته انسانی می‌پردازند و فناوری‌ها، در عین حال، افسانه را با یک نمونه جدید و معاصر ارائه می‌دهند. پرواز مشترک آنها نشان می‌دهد که حتی در سخت‌ترین حوزه‌های منطقی، همیشه جایی برای جادو وجود دارد که در نهایت علم را به حرکت می‌اندازد — رؤیای غیرممکن.

Permanent link to this publication: