چرا بچه‌ها می‌خندند؟ چه چیزی را می‌دانند که خنده‌دار است؟ طنز کودکانه نه تنها «شخصیت‌های خنده‌دار» است. این ابزار شناخت جهان، اجتماعی‌سازی و حفاظت است. توضیح می‌دهیم که چگونه احساس طنز با افزایش سن تغییر می‌کند، چه شوخی‌هایی بچه‌ها دوست دارند و چگونه والدین می‌توانند لحظه‌ای که کودک می‌خندد «طنز سیاه» را نگیرند.

کودکان (2-4 سال)

منبع اصلی خنده: غیرمنتظره‌گی. مثلاً پدر یک جوراب را روی دستش پوشید یا کلوون افتاد. همچنین طنز بدنی: پف کردن، افتادن، از تپه پایین رفتن. صداهای خنده‌دار: «ببیکا」， «میاوه». همچنین بازی‌های پنهان‌بازی، خش خش کردن. بچه‌ها وقتی بزرگسالان تقلید می‌کنند (انسان‌آزاری) می‌خندند. چیزی که خنده‌دار نیست: سارکازم، طنز، شوخی‌های پیچیده.

مثال: «چگونه می‌توان گاو را به شام دعوت کرد؟ مو-و-و！」.

کودکان پیش‌دبستانی (4-6 سال)

شوخی‌های عجیب و غریب ظاهر می‌شوند: «گوشت‌گوشت دارد دم؟ آیا پدر دارد؟ آیا صندلی دارد؟». ناهماهنگی‌های منطقی: «سگ می‌چیند، گربه می‌گوید «میاوه» — این خنده‌دار است، اگر گربه این کار را نمی‌کند». طنز بهداشتی: مدفوع، ادرار، پف. این راهی برای یادگیری بدن است. افراط: «من 100 قرص خوردم！」. همچنین کلمات خنده‌دار: «خنده‌دارک», «شوخی‌چی».

مثال: «چرا خرگوش نمی‌غلتد؟ زیرا تبرهای او حلقه نجات است！」.

دانش‌آموزان کوچک (7-10 سال)

شوخی‌های با دامنه: «چه کاری می‌کند نگهبان، وقتی یک کبوتر روی سرش نشسته؟ می‌خوابد». معماها با پاسخ غیرمنتظره: «یک سیب آویزان است، نمی‌توانید بخورید؟ این لامپ است». شروع به درک طنز ساده می‌کنند. موقعیت‌های خنده‌دار: معلمه در گل افتاد. شوخی‌های ناخواسته (شلوارک تو ردیف شد — خنده).

مهم: بچه‌ها ممکن است از شوخی‌ای که به آن‌ها اشاره دارد، عصبانی شوند.

نوجوانان (11-14 سال)

طنز سیاه (مرگ، بیماری، فجایع). این راهی برای مقابله با ترس‌ها است. سارکازم و تمسخر بزرگسالان، معلم‌ها. موم‌های اینترنت (تیکتوک، ریل‌سی). موقعیت‌های غیرعادی: «خرگوشی در جنگل راه می‌رود، می‌بیند — ماشین در آتش است. در آن نشست و سوخت. چرا؟ فقط». معانی دوگانه، اوبفیم‌ها.

نوجوانان همچنین در مورد سکس می‌خندند، اما اغلب ناخوشایند.

چرا بچه‌ها طنز بهداشتی دوست دارند

در سن 4-7 سال، بچه‌ها بدن خود را کشف می‌کنند. آن‌ها به همه چیز مرتبط با ترشحات علاقه دارند. شوخی‌های مربوط به مدفوع راهی برای تحقیق در مرز‌های مجاز است. والدین قرمز می‌شوند و کودک از واکنش خوشحال می‌شود. این همچنین راهی برای هماهنگی با همسالان (خنده مشترک) است.

نمی‌توانید ممنوع کنید. فقط مشخص کنید که کجا می‌توان شوخی کرد (خانه)، و کجا نمی‌توان (مدرسه، مهمانی).

چگونه والدین باید به شوخی‌های کودکان واکنش نشان دهند

نخندیدن. حتی اگر شوخی احمقانه باشد. با آن‌ها بخندید (با صادقیت). اگر شوخی تحقیرآمیز باشد (مادر احمق است)، بگویید: «این خوشم نمی‌آید، تو مرا تحقیر کردی». بحث کنید که چرا شوخی خنده‌دار است. این احساس طنز را توسعه می‌دهد. یاد بگیرید که چه زمانی می‌توان شوخی کرد و چه زمانی نه (کافن، بیمارستان). اگر کودک در سن 10 سالگی در مورد مرگ می‌خندد — نترسید. درباره ترس‌ها صحبت کنید. اگر او به طور مداوم با شوخی‌ها دیگران را تحقیر می‌کند — این بولینگ است.

طنز نشانه‌ای از هوش است. هر چه شوخی پیچیده‌تر باشد، کودک هوشمندتر است. بنابراین از شوخی‌های کودکان لذت ببرید. با آن‌ها بخندید. و خودتان هم بخندید. زیرا خنده اتحاد ایجاد می‌کند.

Permanent link to this publication: