تنیس بزرگ نه تنها رackets، توپ‌ها و زمین‌هاست. این پول‌های هنگفتی است. جوایز مسابقات به میلیون‌ها دلار می‌رسد، اما بیشتر از آن قراردادهای اسپانسرین است. روجر فدرر در طول زندگی خود بیش از یک میلیارد دلار کسب کرده است، از جمله 130 میلیون دلار جوایز. بقیه تبلیغات است. در اینجا توضیح می‌دهیم که بازار اسپانسرین در تنیس چگونه عمل می‌کند، چه کسی چه مقدار می‌پردازد و چگونه یک بازیکن تازه‌کار اسپانسر خود را پیدا کند.

چه کسانی تنیس را اسپانسر می‌کنند

دسته‌های اصلی. برندهای ساعت: Rolex، Audemars Piguet، Richard Mille. آنها خود را با دقت، ظرافت و وضعیت مرتبط می‌کنند. Rolex همه مسابقات گرند اسلم را اسپانسر می‌کند (به جز ویمبلدون که اسپانسر خود را دارد — Slazenger). Richard Mille ساعت‌هایی برای رافائل نادال و دیگر ستارگان می‌سازد (هزینه ساعت‌ها از 500000 دلار شروع می‌شود).

ماشین‌ها: Mercedes، BMW، Jaguar، Kia. تورنمنت‌ها و بازیکنان را با ماشین‌ها تأمین می‌کنند. Mercedes خودرو رسمی تورنمنت چالنچر استرالیا است. بانک‌ها: Barclays، BNP Paribas. شرکت‌های بیمه. برندهای ورزشی: Nike، Adidas، Asics، New Balance، Lacoste، Fila. اطاق‌ها و کفش‌ها (شلوار، کفش، رackets) را اسپانسر می‌کنند. تولیدکنندگان رackets: Wilson، Babolat، Head، Yonex. نوشیدنی‌ها: Gatorade، Powerade، Evian، Coca-Cola. شرکت‌های هواپیمایی: Emirates (اسپانسر US Open و تعدادی از تورنمنت‌ها)، Qatar Airways.

در روسیه اسپانسرها: Gazprom (اسپانسر جام قصر克里姆ین)، Rosneft، VTB، Sber. به ندرت قراردادهای فردی با بازیکنان (مثلاً میشکوف با Tinkoff همکاری کرده است).

بازیکنان برتر چقدر از اسپانسرها کسب می‌کنند

نووکوویچ (در سال 2026) قراردادی با Lacoste (لباس) دارد — 10 میلیون یورو در سال. Asics (کفش) — 2 میلیون. Audemars Piguet (ساعت) — 5 میلیون. Jacob’s Creek (شراب) — 1 میلیون. مجموع حدود 20 میلیون یورو در سال فقط از اسپانسرها. رافائل نادال: Nike — 15 میلیون، Richard Mille — 6 میلیون، Kia — 5 میلیون. دانیل میشکوف: Lacoste — 5 میلیون، BMW — 2 میلیون، Tinkoff — 1 میلیون. آرینا سوبولنکو: Nike — 3 میلیون، Bulgari (ساعت/جواهرات) — 1,5 میلیون، Wilson — 500 هزار.

قراردادها معمولاً برای 3-5 سال امضا می‌شوند. در آنها بونوس‌های برنده شدن در تورنمنت‌های گرند اسلم و اولین مکان در رتبه‌بندی مشخص شده است.

بازیکنان خارج از top-50 می‌توانند از 50-200 هزار دلار در سال از یک اسپانسر بهره‌مند شوند.

اسپانسرها چه چیزی به بازیکنان می‌دهند

پول — البته. تجهیزات: رackets، رشته‌ها، کفش‌ها، لباس. تنیس‌باز می‌تواند پول خود را برای این موارد خرج نکند. خدمات: گاهی اسپانسرها هزینه مربی، فیزیوتراپیست و پروازها را پرداخت می‌کنند. به عنوان مثال، Nike برنامه‌ای برای حمایت از استعدادهای جوان دارد (هزینه‌های تورنمنت‌ها را پوشش می‌دهد). تبلیغات: اسپانسر تبلیغاتی با بازیکن را انجام می‌دهد، آشنایی او را افزایش می‌دهد، که منجر به قراردادهای جدید می‌شود. وضعیت: قرارداد با Rolex یا Mercedes به طور خودکار وضعیت بازیکن را افزایش می‌دهد.

«گاو نژاد» وجود دارد — بازیکن باید در مراسم اسپانسر حضور یابد (کنفرانس‌های مطبوعاتی، عکس‌های تیم)، لباس با لوگوی اسپانسر را بپوشد، مصاحبه دهد.

چگونه اسپانسرها بازیکنان را انتخاب می‌کنند

اولین: نتایج. رتبه، پیروزی‌ها در تورنمنت‌های گرند اسلم، پایداری. دوم: رسانه‌ای. بازیکن باید به مردم خوش آید، عکس‌گرفتنی باشد، مصاحبه‌های پرشور دهد. شخصیت مهم‌تر از استعداد است؟ اغلب بله. سوم: رفتار. اسپانسرها دوست ندارند که کسانی که درگیری‌های اجتماعی دارند، معتادان، شورشیان (اما گاهی اوقات این جذابیت را ایجاد می‌کند، مانند جان مکینروی).

چهارم: ملیت. اسپانسر علاقه‌مند به ورود به بازار کشور بازیکن است. به عنوان مثال، شرکت‌های ژاپنی (Yonex) کی نیشیکوری را اسپانسر می‌کنند. چینی‌ها — لی نا (کریه‌کار شده). پنجم: پتانسیل رشد. بازیکنان جوان (18-20 سال) می‌توانند قراردادی 5 ساله امضا کنند با امید به اینکه آنها ستارگان شوند. این ریسک است، اما سودآور است.

چگونه یک تنیس‌باز تازه‌کار اسپانسر خود را پیدا کند

مرحله 1: رتبه خود را به دست آورید. حتی top-500 برای برندهای محلی جالب است. در چلنجرها و فوتشرز شرکت کنید. مرحله 2: رسانه‌ای خود را ایجاد کنید. اینستاگرام/TikTok را راه‌اندازی کنید، تمرینات و زندگی خود را نشان دهید. دنبال‌کنندگان — ارز هستند. 10،000 دنبال‌کننده می‌تواند یک اسپانسر فروشگاه لباس ورزشی را جذب کند.

مرحله 3: به فدراسیون تنیس بپردازید. در روسیه — فدراسیون تنیس روسیه. آنها گاهی اوقات بورس‌ها را اختصاص می‌دهند و در یافتن اسپانسرها کمک می‌کنند. مرحله 4: اسپانسرهای محلی را جستجو کنید. سالن زیبایی، کارگاه‌های ماشین‌سازی، پекарن. آنها به تبلیغات نیاز دارند. عکس‌های شما با لوگوی آنها روی لباس — تبلیغات ارزان است. مرحله 5: краودفاندینگ. پلتفرم‌های Planeta.ru، Boomstarter. بنویسید: «کمک کنید تا به تورنمنت‌های اروپا بروم». به عنوان Gegenleistung — کارت پستال، تی‌شرت.

حتی اگر نگران نویسیدن نامه به شرکت‌ها نباشید. کوتاه: چه کسی هستید، دستاوردها، چند دنبال‌کننده دارید، چه چیزی پیشنهاد می‌دهید. مثال: «10،000 بازدید از عکس‌های من با لوگوی شما در ماه».

در سال 2026، شرکت‌هایی که به جوانان ورزشی کمک می‌کنند تا اسپانسر پیدا کنند، ظاهر شدند که معمولاً 10-20٪ درصد از قرارداد را دریافت می‌کنند.

مشکلات اسپانسرین در تنیس

ناپایداری. top-10 میلیون‌ها دریافت می‌کنند، بازیکنان top-100 هزاران. شکاف عظیم است. تجاری‌سازی. بازیکنان مجبورند در تورنمنت‌ها شرکت کنند نه به خاطر ورزش، بلکه به خاطر تعهدات اسپانسرین. خستگی. حضور در جلسات فوری، مصاحبه‌ها، تورها — حواس بازیکنان را از تمرینات پرت می‌کند. خطر آسیب دیدگی. اسپانسر ممکن است قرارداد را فسخ کند اگر بازیکن مدت طولانی بازی نکند (مثلاً خوان مارتین دلفوترو پس از آسیب دیدگی چندین قرارداد از دست داد). سیاست. در سال 2022، ویمبلدون بازیکنان روس و بلاروس را منع کرد، برخی از اسپانسرها تهدید به فسخ قرارداد کردند.

در سال 2026، مسئله اخلاقیت نیز مهم است: آیا شرکت‌هایی که اعتبار مشکوکی دارند (بیمه‌کنندگان، شرکت‌های نفتی) اسپانسر می‌شوند؟ بازیکنان مجبورند بین پول و وجدان خود انتخاب کنند.

اسپانسرین در تنیس موتور کل ورزش است. بدون آن، نیمی از بازیکنان نمی‌توانستند سفر کنند و تورنمنت‌ها جوایز نداشتند. این یک کسب‌وکار است، اما بدون آن تنیس فقط برای ثروتمندان بود. تا زمانی که اسپانسرها به ستارگان اعتماد کنند، ستارگان به خود اعتماد دارند. و ما، تماشاگران، از بازی لذت می‌بریم.

Permanent link to this publication: