گسترش یوگا و سلسله مراتب آن دو روی یک سکه هستند: مسیر از یک روش اوزاعی و اسرارآمیز برای انتخابی تا یک پدیده جهانی و ساختار داخلی که این روش را منظم می‌کند.

گسترش یوگا: از هند به جهان

یوگا در یک روز صادر نشد. مسیر آن به غرب یک تاریخ ترجمه، تطبیق و ساده‌سازی اجتناب‌ناپذیر بود.

نقطه شروع

نقش کلیدی به عهده سویامی وویکانندا بود. در سال ۱۸۹۳، او در کنگره مذهب‌ها در شیکاگو یوگا را نه به عنوان یک مذهب، بلکه به عنوان یک سیستم علمی و فلسفی معرفی کرد. این موضوع موجب شگفتی شد و آغاز علاقه طبقه بالای غربی به این تمرین بود. وویکانندا بیشتر درباره جنبه‌های معنوی و مدیتیو صحبت می‌کرد، نه درباره پوزش‌های فیزیکی.

آغاز قرن بیستم: ابرانستicism و روسیه

در روسیه، یوگا از طریق انجمن‌های مسیحی و گروه‌های ابرانستیک گسترش یافت. آن را به عنوان راهی به سوی توانایی‌های فوق‌طبیعی و دانش پنهان می‌پنداشتند، اغلب در مقابل کارکنان مسیحی. در آن زمان این یک تمرین فکری و مذهبی برای یک گروه کوچک بود.

دهه‌های بیستم و سیزدهم: انقلاب بدن

در این دوره، یوگا در غرب و حتی در هند با فرهنگ بدنی و ورزشی نزدیک‌تر شد. تأکید بر پوزش‌ها — پوزش‌ها شد. عکس نقش مهمی ایفا کرد: امکان تولید تصاویر پوزش‌های پیچیده فراهم شد که این تمرین را قابل مشاهده و عمومی کرد. به واقع، یوگای مدرن به عنوان یک نوع فیتنس در بسیاری از موارد در آن زمان به وجود آمد.

پس از جنگ جهانی دوم: گستردگی

پس از سال ۱۹۴۷، ایندرا دیوی استودیویی در هالیوود باز کرد و ستارگان را جذب کرد. در دهه ۵۰، خودزندگی‌نامه‌ی یوگا به یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌ها تبدیل شد. و در سال ۱۹۸۹، بازدید ب.ک.س. آینگارا از اتحاد جماهیر شوروی باعث یک شتاب قوی در توسعه یوگا در روسیه شد، جایی که آن را به عنوان یک روش بهداشت و انضباط پذیرفتند.

امروز

یوگا به یک صنعت جهانی از رفاه تبدیل شده است و هند به طور فعال از آن به عنوان یک ابزار قدرت نرم استفاده می‌کند و روز جهانی یوگا را تأسیس کرده است.

سلسله مراتب یوگا: هشت مرحله

سلسله مراتب در یوگای کلاسیک نه درباره قدرت است، بلکه درباره رشد معنوی است. پاتانجالی در «یوگا سوتراها» یک مسیر هشت‌گانه توصیف کرده است که هر مرحله یک بنای برای مرحله بعدی است.

1. یاما (کنترل). اخلاق اجتماعی: بی‌عدالتی، صداقت، عدم بهره‌برداری از دیگران، تعادل، پاکدامنی.
2. نیاما (تعالیم). انضباط شخصی: پاکی، رضایت، صوم، تحقیق، تعهد به عالی‌ترین.
3. آسنا (پوزش). چیزی که ما به آن یوگا می‌گوییم. قرار گرفتن در یک وضعیت ثابت و راحت بدن برای آماده‌سازی برای مدیتیشن.
4. پرانایاما (تنفس). کنترل انرژی از طریق تمرینات تنفسی.
5. پراتیهارا (جذب). توانایی قطع احساسات از اشیاء خارجی، بازگشت به درون.
6. دارانا (تمرکز). نگه داشتن توجه بر یک شیء.
7. دیاونا (سوزش). مدیتیشن، جریان مداوم توجه.
8. سامادهای (پروسپکتیو). هدف نهایی — هم‌آهنگی کامل، غلبه بر نوسانات هوشیاری.

نکته مهم: امروزه میلیون‌ها نفر فقط مرحله سوم — پوزش‌ها — و گاهی اوقات تنفس را انجام می‌دهند. سلسله مراتب کلاسیک اما معنای این است که پوزش‌های فیزیکی تنها یک گرم‌کن برای کار با هوشیاری هستند.

به طور خلاصه درباره مدارس

علاوه بر مسیر هشت‌گانه، سلسله مراتب دیگری نیز وجود دارد که بر اساس نوع شخصیت فرد انجام می‌شود.

• بختی‌یوگا. راه عشق و وفاداری.
• جنا‌یوگا. راه دانش و تفکر.
• کارما‌یوگا. راه عمل خیرخواهانه.
• راجا‌یوگا. یوگای شاهانه، کار با هوشیاری، شامل مسیر هشت‌گانه.

Permanent link to this publication: