مرش رادتسکی: تاریخچه ایجاد و معاصر

مقدمه: مرش نظامی به عنوان نماد فرهنگی

«مرش رادتسکی» (Op. 228)، که توسط یوهان شتراوس بزرگ در سال 1848 ایجاد شد، یک پدیده منحصر به فرد است که فراتر از موسیقی نظامی است. این مرش، که به ژوزف رادتسکی، یک ژنرال، تقدیم شده است، نماد موسیقی یک دوره کامل شده است — امپراتوری اتریش در دوره حکومت ماترنیچیسم، قدرت نظامی آن، ارزش‌های محافظه‌کارانه و در نهایت، افسانه نوستالجیک آن. سرنوشت آن در قرن بیستم و بیست و یکم نشان‌دهنده تغییر شگفت‌انگیز معانی است: از آپولوژی امپراتوری تا نمادapolitico جشن.

زمینه تاریخی: فرد، پیروزی و سفارش

در سال 1848، که به عنوان «بهار مردم» شناخته می‌شود، حکومت گابسبرگ در بحران عمیقی قرار داشت. شورش‌ها در وین، مجارستان و ایتالیا شروع شد. دقیقاً در شمال ایتالیا، ژنرال ۸۲ ساله یوزف ونسل رادتسکی پیروزی قاطعی بر ارتش ساردنی در کاستوزه (۲۵ ژوئیه ۱۹۴۸) به دست آورد. این پیروزی به عنوان نوری امید برای نیروهای محافظه‌کار امپراتوری شد. خبر از این پیروزی باعث شادی در وین شد. در این زمینه، یوهان شتراوس بزرگ، که به عنوان «پدر والس» و رهبر ارکستر گروه نظامی وین شناخته می‌شود، سفارش (یا خود او سفارش داد) برای ایجاد یک مرش جشن‌آمیز دریافت کرد. اولین اجرا در ۳۱ اوت ۱۹۴۸ در وین در یک جشن آبی به افتخار رادتسکی انجام شد و موفقیت بزرگی داشت. مهم است که توجه داشته باشیم که شتراوس بزرگ، برخلاف پسران لیبرال خود، یک لویالیست و طرفدار رژیم بود که او را نویسنده ایده‌آل برای این اثر کرد.

ساختار موسیقی: سادگی نابغه‌وار و تأثیر روانی

مرش در فرم کلاسیک سه‌بخشی (A-B-A) با پیش‌درآمد و کoda نوشته شده است. نابغت او در ملودی یادگار و انرژی‌بخش و استفاده برجسته از ارکستر برای ایجاد تأثیر افزایشی است.

1. پیش‌درآمد (تریو): با یک موضوع جشن‌آمیز و فانفار، که توسط سازهای بادی نواخته می‌شود، شروع می‌شود که به طور مستقیم حالت جشن و پیروزی را ایجاد می‌کند.

2. بخش اصلی (A): یک موضوع ریتمیک و مرش‌مانند، که به راحتی قابل شنیدن و به یاد ماندن است.

3. بخش میانی (B): یک موضوع بیشتر خوانا و عاطفی، که ممکن است به موتів ملی یا اشتیاق سربازان به خانه اشاره کند، که به اثر انسانی‌تری اضافه می‌کند.

4. آپوئیز (کoda): بازگشت و تقویت موضوع اصلی با استفاده از تمام ارکستر، به ویژه ترومپت و طبل بزرگ، که شلیک‌های توپ را شبیه‌سازی می‌کنند. دقیقاً در اینجا است که احساس قدرت بی‌نهایت و پیروزی زاده می‌شود.

نکته جالب: صدای دست‌زدن شنوندگان در طول اجرای کoda در کنسرت سال نو وین — یک سنت، که توسط رهبر معروف هربرت فون کارایان در سال ۱۹۸۷ ایجاد شد. او به شنوندگان اشاره کرد و این لحظه به یک ریتوال اجباری تبدیل شد.

تغییر معانی: از سیاست به ریتوال

می‌توان مسیر تاریخی مرش را به چند مرحله کلیدی تقسیم کرد:

• ۱۹۴۸ – ۱۹۱۸: سرود امپراتوری. مرش به عنوان سرود رسمی قدرت نظامی اتریش شد، نماد وفاداری به خانواده گابسبرگ. او در مراسم، در قصر، بخشی از مراسم امپراتوری بود.

• ۱۹۱۸ – ۱۹۴۵: نوستالجی و تحریف. پس از فروپاشی امپراتوری اتریش و مجارستان در سال ۱۹۱۸، مرش از اهمیت سیاسی خود محروم شد، اما معنای جدیدی به دست آورد — نوستالجی به امپراتوری از دست رفته. در عین حال، او به طور فعال توسط آلمان نازیappropriated شد، که او را در برنامه ارکسترهای نظامی خود وارد کرد، که برای همیشه اعتبار او را پیچیده کرد.

• ۱۹۴۵ – تا کنون: دناسیونالیزه‌سازی و جهانی‌سازی. نقش کلیدی در تغییر مرش به دست آمدن از کنسرت سال نو وین. از سال ۱۹۴۶ به بعد، او به طور منظم در برنامه‌ها اجرا شد و از سال ۱۹۵۸ به بعد به عنوان بخشاجباری برنامه به عنوان فینال با والس «در رودخانه زیبای دانوب» اجرا شد. رهبران، به ویژه ویلی بوسکوسی و بعد از آن کارایان، به طور عمدی او را از زمینه نظامی و سیاسی جدا کردند و به یک نماد خالص، براق و شادانه از ورود سال نو تبدیل کردند. این سنت رسانه‌ای (پخش در ۹۰+ کشور) مرش رادتسکی را به یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار کلاسیک در جهان تبدیل کرد، کاملاً معنای اصلی او را نابود کرد.

معاصر: بین کیتچ، سنت و انتقاد

امروزه «مرش رادتسکی» در چندین سطح موازی وجود دارد:

1. نماد ریتوالی سال نو: در اتریش و برای شنوندگان جهانی — این یک ریتوال غیرسیاسی و جشن‌آمیز است که با ظرافت، شامپانی و امیدهای آینده مرتبط است.

2. نماد فرهنگی تفکر: روشنفکران و تاریخ‌نگاران (مانند نویسنده یوزف روت در رمان مشابه) او را به عنوان نماد پیچیده‌ای از یک دوره گذشته می‌بینند — شکوه و فقر، نظم و رکود.

3. فعالیت فرهنگی و تجاری: مرش در تبلیغات، فیلم، برنامه‌های تلویزیونی به عنوان یک نماد قابل شناسایی از «اروپایی» یا «ارستوکراتیک» موسیقی استفاده می‌شود. ملودی او بخشی از فرهنگ عمومی شده است.

4. موضوع انتقاد: در اتریش و به ویژه در خارج از آن (مثلاً در کشورهایی که از سیاست گابسبرگ آسیب دیدند) گاهی اوقات انتقادی در مورد اجرای غیرانتقادی مرش به عنوان نماد سیاست نظامی و امپراتوری، که جنبه‌های منفی آن با موسیقی زیبا «پاکسازی» شده‌اند، شنیده می‌شود.

نتیجه‌گیری: موسیقی که تاریخ را پشت سر گذاشته است

«مرش رادتسکی» نمونه‌ای برجسته از این است که چگونه یک اثر هنری می‌تواند کاملاً فراتر از شرایط ایجاد خود برود. ایجاد شده به عنوان یک ابزار تبلیغاتی برای یک لحظه سیاسی خاص، او از امپراتوری که آن را ستایش می‌کرد، گذشت، به همکاری با رژیم توتالیتر تبدیل شد و در نهایت، به لطف سادگی نابغه‌وار موسیقی و قدرت فرهنگی سنت رسانه‌ای، در قیافه‌ای جدید و جهانی زنده شد. او دیگر به ژنرال رادتسکی یا حتی شتراوس تعلق ندارد. او به میلیون‌ها نفر در سراسر جهان تعلق دارد که صدای پرانرژی او را به عنوان پیروزی نظامی نمی‌بینند، بلکه به امید، چرخه زمان و شادی جشن می‌بینند. تاریخ او — تاریخ جدایی فرم از محتواست و پیروزی احساس موسیقی پاک و انرژی‌بخش بر سیاست و ایدئولوژی.

Permanent link to this publication: