1 مه در روسیه: از شعارهای سیاسی به شашلیک‌های آرام

برای بیشتر مردم روسیه، 1 مه به طور اصلی تعطیلات طولانی، اولین روزهای واقعاً گرم و فرصتی برای رفتن به دacha یا جنگل با شашلیک است. اما پشت این تصاویر آرام، تاریخ‌ای به طول بیش از یک قرن وجود دارد — از درگیری‌های خونین در شیکاگو تا نمایش‌های اجباری در اتحاد جماهیر شوروی و تغییر معنای جشن در روسیه مدرن.

سرچشمه: وقایع در شیکاگو و ایجاد روز کار

تاریخ 1 مه به وقایع سال 1886 در شهر شیکاگو در ایالات متحده بازمی‌گردد. کارگران به خیابان‌ها آمدند تا خواستار هشت ساعت روز کاری شوند. این اعتراض به سطحی گسترده تبدیل شد و درگیری‌های که با پلیس رخ داد به قربانیان انسانی منجر شد. به یاد وقایع «شیکاگو» و به افتخار مبارزه کارگران برای حقوق خود، کنگره دوم بین‌المللی در سال 1889 روز بین‌المللی солیدارای کارگران را اعلام کرد. اولین جشن در سال 1890 در اتریش-ونگری، بلژیک، آلمان، دانمارک، اسپانیا، ایتالیا، ایالات متحده، فرانسه، سوئد و چند کشور دیگر برگزار شد.

ایмпریه روسیه و اولین مای‌وکی

در امپریه روسیه، اولین مه برای مدت طولانی تحت ممنوعیت بود. اولین مای‌وکی غیرقانونی در سال 1891 در وارشا برگزار شد و در مسکو کارگران برای اولین بار در سال 1895 جمع شدند. جشن به وضوح سیاسی بود: شعارهای انقلابی پخش می‌شد، آهنگ‌های «مارسلزه» خوانده می‌شد و گاهی اوقات درگیری‌های با پلیس رخ می‌داد. تنها پس از انقلاب فوریه 1917، 1 مه برای اولین بار آزادانه و علنی جشن گرفته شد. دولت موقت حتی ارتش را به خیابان‌های سن پترزبورگ فرستاد و صفوف تظاهرکنندگان به 40 کیلومتر کشیده شد.

کانون شوروی: مهم‌ترین جشن کارگران

در اتحاد جماهیر شوروی، اولین مه یکی از مهم‌ترین جشن‌های ایدئولوژیک بود. نمادهای جشن شامل پرچم‌های قرمز، تصاویر لنین و مارکس، پرده‌های نمایشی با شعارهای «صلح! کار! مه!」，「زنده باد 1 مه!」，「پروتارایای همه کشورها، متحد شوید!». پس از پایان جنگ دوم جهانی، بخشی از جشن به بخش نظامی اضافه شد: تظاهرکنندگان پرچم‌های قهرمانان فalleen و جانبازان را حمل می‌کردند. جشن نه تنها یک بازی بود بلکه نشان‌دهنده اتحاد حزب و مردم و قدرت ساختار سوسیالیستی بود.

در دوران شوروی، یک سنت سختگیرانه از نمایش‌های اولین مه شکل گرفت. صبح، تجهیزات نظامی از میدان می‌گذشتند، سپس صفوف کارگران با پرچم‌ها و گل‌ها. روی تریبون‌ها رهبران حزب و دولت ایستاده بودند. بسیاری از سالمندان به یاد می‌آورند که سازمان‌ها در تلاش بودند تا بهترین صفوف را تهیه کنند، شعارهای برجسته‌تری ارائه دهند یا تزیینات را زیباتر کنند.

تغییر در دهه 1990: از بین رفتن ایدئولوژی

پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، معنای جشن به سرعت از بین رفت. در سال 1992، شورای عالی روسیه 1 مه را به «جشن بهار و کار» تغییر نام داد و از نام کلاس و زیرتکلیف انقلابی حذف کرد. نمایش‌های عمومی اجباری دیگر ممنوع شدند، بسیاری از کارخانه‌ها و کارخانه‌ها دیگر صفوف را جمع نکردند. احزاب سیاسی — عمدتاً کمونیست‌ها و اتحادیه‌های کارگری — همچنان به خیابان‌ها می‌رفتند، اما برای بیشتر مردم، نمایش به یک رitus غیرضروری تبدیل شد که به سرعت توسط کارهای داخلی داخلی جایگزین شد.

آداب و رسوم مدرن: شاشلیک و اولین کاشت‌ها

امروز برای بیشتر مردم روسیه، 1 مه به طور اصلی استراحت است. به لطف انتقال روزهای تعطیلات 1–3 مه اغلب به یک تعطیلات کوچک تبدیل می‌شوند. مردم به طبیعت می‌روند، شاشلیک می‌پزند و فصل داخلی را باز می‌کنند. به جای پرچم‌های قرمز، چمن‌زن‌ها، بیل‌ها و بذرها آمده‌اند. در برخی از شهرها همچنان نمایش‌های اتحادیه‌های کارگری و احزاب چپ وجود دارد، اما این یک سنت فرعی است، نه یک سنت عمومی. با این حال، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که تصور مثبت از جشن همچنان باقی مانده است: مردم تعطیلات اضافی و فرصتی برای گذراندن زمان با خانواده را ارزشمند می‌دانند.

نمادها و آثار: آداب و رسوم زنده

با وجود غیرایدئولوژی‌سازی، برخی از آثار اولین مه همچنان زنده هستند. پرچم‌های قرمز و شعار «صلح! کار! مه!» همچنان در بیلبوردهای تبلیغاتی دیده می‌شوند. در مهدکودک‌ها و مدارس همچنان کارت‌های با پرنده‌های صلح و گل‌های بهار ساخته می‌شوند. در مناطق خاص و در برخی از کارخانه‌ها، سنت انجام کارهای جمعی در پیش از جشن همچنان باقی مانده است که با شعار شوروی درباره کار به عنوان وظیفه اجتماعی همخوانی دارد.

تقریباً به طور خاص، سنت برگزاری بازارها و جشن‌های اولین مه وجود دارد. در شهرهای بزرگ، کنسرت‌های گروه‌های خودجوش، بازارهای صنایع دستی و محصولات اکو-پروانه برگزار می‌شود. این به جشن یک بخش جدید، غیرایدئولوژیک می‌افزاید.

1 مه در کشورهای دیگر

جالب است که 1 مه در بیش از 120 کشور جهان جشن گرفته می‌شود. جایی این یک جشن ملی با پارادوها (چین، کوبا، کره شمالی) است، جایی یک روز اعتراضات اتحادیه کارگری (فرانسه، آلمان، ایتالیا). در ایالات متحده، جایی که همه چیز شروع شد، روز کار به اولین یکشنبه سپتامبر منتقل شد و 1 مه یک روز تعطیلی نیست. بنابراین، مدل روسیه — بدون ایدئولوژی سختگیرانه، اما با شاشلیک — یکی از آرام‌ترین‌هاست.