بچه‌ای که یاد می‌گیرد صحبت کند، به والدین نگاه می‌کند. او با بازی با پسر همسایه می‌آموزد که دوست داشته باشد. او با عذرخواهی شما یاد می‌گیرد که بخشش کند. ارتباط — موتور اصلی رشد است. نه دستگاه‌ها، نه کتاب‌ها، بلکه مکالمه زنده. در سال ۲۰۲۶، وقتی کودکان بیشتر زمان خود را در تلفن‌ها می‌گذرانند، مشکل کمبود ارتباط شدیدتر می‌شود. در اینجا می‌گوییم که چگونه ارتباط بر مغز، زبان و احساسات تأثیر می‌گذارد و چه کاری باید انجام دهیم تا بچه‌ای ناپیچیده نشده از تختخواب بیرون بیاوریم.

چگونه ارتباط مغز را شکل می‌دهد

در اولین سه سال زندگی، مغز کودک هر ثانیه ۱۰۰۰ پیوند نورونی می‌سازد. و این پیوندها از طریق ارتباط ساخته می‌شوند. وقتی به کودک نگاه می‌کنید، لبخند می‌زنید، صحبت می‌کنید — مناطق فعال می‌شوند که برای تعامل اجتماعی پاسخ می‌دهند. بدون ارتباط، نورون‌ها رشد نمی‌کنند. مثال: کودکان ماوگلی که در انزوا بزرگ شده‌اند، بعداً نمی‌توانند زبان را به دست آورند. مغز زمان را از دست داده است.

تحقیقات: کودکانی که در سن ۲-۳ سالگی با آنها زیاد صحبت می‌کنند، در سن ۵ سالگی واژگان بیشتری دارند، بهتر در مدرسه درس می‌خوانند و راحت‌تر دوست می‌کنند.

مراحل رشد ارتباط

۰-۳ ماه: جوق و لبخند پاسخ. کودک یاد می‌گیرد که توجه را جلب کند. ۳-۶ ماه: لپت («آگو」， «بوبو»). پاسخ به صحبت بزرگسال. ۶-۱۲ ماه: درک کلمات ساده («بده」， «نا»). حرکت اشاره‌ای. ۱-۲ سال: کلمات اولیه. نام‌گذاری اشیاء. ۲-۳ سال: جملات ساده («مادر، بده»). می‌تواند بگوید که چه چیزی درد دارد. ۳-۴ سال: جملات ۴-۵ کلمه‌ای، سوال می‌پرسد («چرا؟»). ۴-۵ سال: داستان‌گویی، استفاده از زمان آینده. شروع به مذاکره می‌کند.

مهم: اگر در هر مرحله تأخیر ۲-۳ ماهه باشد — به کارشناس گفتار و شنیدار. در ۶ ماه — به متخصص مغز و اعصاب.

چیزی که ارتباط را مختل می‌کند

دستگاه‌های الکترونیکی. والدینی که همیشه به تلفن نگاه می‌کنند، صدای کودک را نمی‌شنوند. کودک عادت می‌کند که به او توجه نمی‌شود. لپت او متوقف می‌شود. کمبود زمان. والدین کار دارند، کارهای خانه. فقط برای کارهای ضروری با کودک صحبت می‌کنند («لباس‌هایت را درآور»). دیالوگ وجود ندارد. جایگزین ارتباط زنده با کارتون‌ها. کودک کارتون‌های «سمشاریک‌ها» را تماشا می‌کند و سپس جملات را تکرار می‌کند، اما نمی‌تواند دیالوگ بسازد. برای رشد زبان مضر است. محدودیت دایره ارتباط. کودک در خانه با مادر یا مادربزرگ می‌نشیند، به مهد نمی‌رود، با بچه‌ها بازی نمی‌کند. در جمع جدید گم می‌شود. فشار. «بگویید «ممنون»، یا من عصبانی می‌شوم». کودک خود را قفل می‌کند.

چگونه ارتباط با کودک را بهبود بخشیم

قانون: تلفن را وقتی با کودک هستید، خاموش کنید. ۱۵ دقیقه توجه کامل در روز بهتر از یک ساعت توجه پس‌زمینه است. به چشمان او نگاه کنید. خم شوید تا در سطح چشمان کودک باشید. حتی اگر کودک لپت کند — منتظر بمانید، جایگزین نکنید. سوالات باز بپرسید. نه «کارتون خوشتان آمد؟»، بلکه «چه چیزی بیشترین تأثیر را بر شما گذاشت؟». عمل خود را توضیح دهید. «حالا من سیب‌زمینی می‌شویم، بعداً می‌شویم، بعداً می‌گذاریم جوش بخورد». این واژگان را گسترش می‌دهد. بازی‌های نقش‌پردازی انجام دهید. «من فروشنده هستم، و تو خریدار». این به دیالوگ یاد می‌دهد. با صدای بلند بخوانید. درباره آن صحبت کنید.

ارتباط با همسالان

بعد از ۳ سال، کودک به دیگر کودکان نیاز دارد. او یاد می‌گیرد که به اشتراک بگذارد، منتظر شود، با دیگران صلح کند. بهترین: مهدکودک (نه شبانه‌روزی)، پارک، کلاس‌های خارج از مدرسه. بد: انزوا (در خانه با مادر). مشکلات: اگر کودک به مهدکودک نرود، در سن ۶-۷ سالگی ممکن است نتواند با دیگران آشنا شود، بازی با دیگران را بخواهد، تسلیم شود.

چه کاری باید انجام داد اگر کودک خجالتی باشد؟ بازی‌های «گفت‌وگوی» انجام دهید: به ترتیب یک جمله از داستان بگویید. به خانه‌های دوستان بروید. اجباری نکنید، اما تحریک کنید.

ارتباط با والدین: چه چیزی برای رشد مهم است

برای رشد شناختی: بحث. بله، کودک باید بتواند نظر خود را دفاع کند. نه با فریاد، بلکه با استدلالات. او را آموزش دهید: «من می‌خواهم آب بنوشم، زیرا گرم شده‌ام». برای رشد احساسی: احساسات را به زبان آورید. «آیا عصبانی هستی؟ بیایید فکر کنیم که چرا. شاید عصبانی شده‌ای؟». برای اعتماد به نفس: وعده‌ها را انجام دهید. اگر گفته‌اید «فردا به پارک می‌رویم» — بروید. برای استقلال: انتخاب بدهید. «آیا چای می‌خواهی یا آب‌نبات؟».

مهم: از عبارت‌های «تو بدی」， «من تو را دوست ندارم» استفاده نکنید. آنها اعتماد به نفس را از بین می‌برند.

وقتی باید به متخصص مراجعه کرد

کودک در ۲ سال هیچ کلمه‌ای نمی‌گوید. در ۳ سال جمله‌ای از دو کلمه نمی‌سازد. در ۴ سال سوال نمی‌پرسد. در ۵ سال نمی‌تواند داستانی کوتاه را بازگو کند. در هر سنی زبان‌بند می‌شود. پس از آسیب/ترس، زبان را از دست داده است. نه به چشمان نگاه نمی‌کند، به نام پاسخ نمی‌دهد، با دیگران بازی نمی‌کند (ممکن است اوتیسم باشد).

ابتدا به کارشناس گفتار و شنیدار، سپس به متخصص مغز و اعصاب، روانپزشک. هر چه زودتر، بهتر.

ارتباط هوا رشد است. بدون آن، کودک خفه می‌شود. نه دستگاه‌ها، نه تبلت‌ها، بلکه چشم به چشم زنده. در روز جهانی حفاظت از کودکان (۱ ژوئن) به خود قول بدهید: هر روز ۲۰ دقیقه بدون تلفن — فقط شما و کودک. صحبت کنید، بخندید، با هم ساکت باشید. بهترین چیزی است که می‌توانید بدهید.

Постоянный адрес данной публикации: