یادگار مقدس نیکفور، پاپ کنستانتینوپولی

۱۳ ژوئن (به سبک جدید) کلیسای ارتدوکس یادگار مقدس نیکفور، پاپ کنستانتینوپولی را جشن می‌گیرد. این مقدس در قرن‌های هشتم و نهم زندگی می‌کرد — در دوره واقعه‌ای که امپراتوران بیزانس مقدس‌الگوها را نابود می‌کردند و مؤمنان را به دلیل وفاداری به آن‌ها به تبعید می‌فرستادند و اعدام می‌کردند. نیکفور نه کشیش بود، اما به عنوان یک استاد دین، محافظ وکاتبی مهم، شد. زندگی او نمونه‌ای از شجاعت، خردمندی و این است که چگونه یک عالم می‌تواند مقدس شود. بیایید درباره او بدون آیین‌نامه خشک بگوییم.

شغل در قصر و ورود به راه صوفی

مقدس نیکفور در سال ۷۵۸ میلادی در کنستانتینوپول به خانواده یک کارمند متولد شد. او نیز به خدمت دولتی رفت و به عنوان معاون امپراتور (در زمان لئو چهارم) به درجه‌ای رسید. او ازدواج کرده بود. اما شغل او پس از این که امپراتور لئو پنجم ارمنی واقعه‌ای را آغاز کرد (سال ۸۱۵) به پایان رسید. نیکفور، حتی اگر یک عالم بود، به صراحت علیه این گزند ایستاد. او به تبعید به یک صومعه فرستاده شد، جایی که او لباس مقدس پذیرفت. همسر او احتمالاً در این زمان مرده بود. در تبعید او زندگی سخت و دقیقی داشت، الهیات را مطالعه کرد، مقالاتی در دفاع از نقاشی مقدس نوشت.

پاپری و مبارزه برای حقیقت

با اینکه نیکفور کشیش نبود، اما پرهیزگاری عمیق و تحصیلات او توجه محافل کلیسیایی را جلب کرد. در سال ۸۰۶ میلادی او به عنوان پاپ کنستانتینوپولی انتخاب شد (این زمان قبل از واقعه‌ای بود که در زمان امپراتور نیکفور یکم گنیک صورت گرفت). در این دوره او به اداره کلیسا پرداخت، با گزند فئوپاتی‌ها (آموزش که می‌گوید خدا دچار رنج و مشقت شده) مبارزه کرد. اما آزمون اصلی بعداً آمد. در سال ۸۱۵ میلادی امپراتور لئو پنجم واقعه‌ای را دوباره آغاز کرد. نیکفور مجمعی برگزار کرد که به احترام مقدس‌الگوها تأیید کرد. سپس او دستگیر شد، از پاپریه پایین آمد و به تبعید به جزیره پرکونس (در دریای مارمورا) فرستاده شد. او در آنجا ۱۳ سال تا مرگ در سال ۸۲۸ میلادی گذراند.

میراث الهیاتی

آثار اصلی نیکفور: «آپولوگیتیکوس» (دفاع از مقدس‌الگوها)، «سه سخن درباره مقدس‌الگوها」， «بررسی سریع» (هسته تاریخ جهانی از آفرینش جهان تا سال ۷۶۹ میلادی، یک منبع تاریخی ارزشمند). او همچنین زندگی مقدس‌ها، شعرها را نوشت. در آثار خود نیکفور بین عبادت (لاترای — فقط خدا) و احترام (پروسینز — به تصاویر) دقیق تفاوت قائل شد. او بر پدران کلیسا (ویسلیوس بزرگ، یوحن زلاتوستی) تکیه کرد. هفتمین مجمع جهانی (سال ۷۸۷ میلادی) به احترام مقدس‌الگوها دعوت کرد، اما نیکفور مجدداً این حقیقت را در برابر واقعه‌گرایان اثبات کرد. آثار او در نهایت برای بازگشت واقعه‌گرایی در سال ۸۴۳ میلادی (تأسیس دین) استفاده شد.

قربانی مقدس و مرگ

تبعید مقدس نیکفور دشوار بود: او کتاب‌ها، لوازم نوشتاری و ملاقات با خانواده خود را ممنوع شد. اما او تسلیم نشد. نامه‌های او به دوستان و پیروان که بر روی چوب و ابریشم نوشته شده‌اند (بافتار وجود نداشت) به ما رسیده‌اند. در یکی از نامه‌ها او می‌نویسد: «این را به مخفیانه برای شما می‌نویسم، خواهش می‌کنم حقیقت را حفظ کنید». او در سال ۸۲۸ میلادی مرد، بدون اینکه به پیروزی برسد. мощ‌های او در سال ۸۴۶ میلادی به کنستانتینوپول منتقل شد، پس از شکست نهایی واقعه‌گرایی. اکنون آن‌ها در کلیسای مقدس سوفیا در استانبول (امروزه موزه) آرام گرفته‌اند، اما بخشی از آن‌ها در کلیساهای مختلف قرار دارد.

احترام در روسیه و غرب

مقدس نیکفور به ویژه در کلیسای ارتدوکس محترم است. یادگار او نیز در ۲ ژوئن (به سبک قدیمی) جشن گرفته می‌شود. کلیساهای روسیه به او تخصیص داده شده‌اند (مثلاً در سن پترزبورگ، در کازان). در سنت غربی (کاتولیسیسم) یادگار او نه کلیسای عمومی است، اما او به عنوان یک قربانی محترم است. نام نیکفور اغلب در هنگام کрещش به پسران داده می‌شود.

چه چیزی امروز ما را از مقدس نیکفور می‌آموزد

در قرن بیست و یکم، زمانی که ایمان دوباره در برخی از کشورها تحت تعقیب قرار می‌گیرد، مثال نیکفور ما را الهام می‌دهد. او نه یک صوفی بیابانی بود، نه یک محکوم سخت‌گیر. او یک مرد عملی بود: یک کارمند موفق، سپس یک رئیس، سپس یک قربانی. او از ترس از از دست دادن موقعیت و زندگی نترسید. نامه‌های او در تبعید نمونه‌ای از استقامت است. همچنین مهم است که او به جای اینکه خود را توجیه کند، به الهیات ادامه داد، این کار را برای حمایت از دیگران انجام داد. برای مسیحیان معاصر مقدس نیکفور نمونه‌ای از این است که چگونه می‌توان هوش، ایمان و موضع مدنی را ترکیب کرد، بدون اینکه به افراطی‌گری فرو برود.

تصویر مقدس نیکفور

مقدس نیکفور در نقاشی‌ها به عنوان یک پیر مرد با لباس پاپی (ساکوس، اوموفور)، با قرآن در دست، نشان داده می‌شود. اغلب او با دیگر پدران مقدس‌الگوها (مثلاً فئودور استودیتی) نوشته می‌شود. معمولاً او در نقاشی‌ها به دیگران تبرک می‌دهد. روز یادگار — ۱۳ ژوئن، زمانی که در نیمکره شمالی تابستان است و کلیساها با سبزه تزئین شده‌اند.

مقدس نیکفور، پاپ کنستانتینوپولی، یکی از مهم‌ترین شخصیت‌ها در تاریخ ارتدوکس است. او نشان داد که حتی در زندان و تبعید می‌توان پیرونده‌ای بود. آثار او به کلیسا کمک کرد تا حقیقت را حفظ کند. در روز یادگار او خوب است که «گفتار درباره مقدس‌الگوها» او را بخوانیم یا حداقل شجاعت کسانی که ایمان خود را از دست ندادند را به یاد بیاوریم.

Постоянный адрес данной публикации: