کائنات. فضای بی‌کران، سردی و تشعشع. انسان همیشه به ستارگان نگاه کرده است، اما تنها در قرن بیستم توانسته به آنها دست یابد. و در این مسابقه برای رفتن ورای اتمسفر، روسیه (در آن زمان - اتحاد جماهیر شوروی) اولین بود، سریع‌تر، شجاع‌تر. اولین ماهواره، اولین انسان، اولین زن، اولین ورود به فضا، اولین ایستگاه فضایی. بدون روسیه هوا فضایی متفاوت بود. در روز روسیه ما به این موضوع با افتخار یاد می‌کنیم، اما بدون اغراق. بیایید به ترتیب.

پایه نظری: تسولکوفسکی

کنستانتین ادواردیچ تسولکوفسکی - معلم کالوجا، که در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم فرمولی را استخراج کرد که حرکت راکت در میدان گرانشی غیر یکنواخت را توضیح می‌دهد. معادله تسولکوفسکی او هنوز پایه هوا فضایی است. او پیشنهاد کرد که از راکت‌های چند مرحله‌ای استفاده شود، ایده سوخت مایع را بررسی کرد و امکان ایجاد ایستگاه‌های فضایی را بررسی کرد. اروپا و آمریکا در آن زمان به بالن‌ها علاقه‌مند بودند، اما تسولکوفسکی می‌دانست که آینده با راکت است. او به عنوان «پدر هوا فضایی» شناخته می‌شود و نه به بی‌دلیل.

کورولف - طراح اصلی

سرگئی پاولوویچ کورولف - عملگری است که ایده‌های تسولکوفسکی را در فلز پیاده کرد. در دهه 1930 او گیرد را ایجاد کرد، اما تحت بازداشت قرار گرفت. در زندان به کار ادامه داد. پس از جنگ، رهبری برنامه راکت‌های شوروی را بر عهده گرفت. تحت رهبری او راکت‌هایی مانند ر-7 (اولین راکت بالستیک قاره‌پایه، که به عنوان حمل‌کننده ماهواره‌ها استفاده شد)، «سپوتینک-1」，«وکتور」(کشتی گاگارین)، «لونا-1」，«لونا-2」，«لونا-3」ساخته شدند. کورولف یک نابغه سازماندهی بود. او دقیقاً کسی بود که فضا را واقعیت کرد.

ماهواره اول: 4 اکتبر 1957

پ-1 (ماهواره ساده) 83 کیلوگرم وزن داشت، اندازه یک توپ بود. اما صدای金属ی آن «بپ-بپ» جهان را تغییر داد. غرب در شوک افتاد. ماهواره نشان داد که اتحاد جماهیر شوروی دارای راکتی است که می‌تواند محموله را به هر نقطه‌ای از جهان برساند. و همچنین عصر فضایی را باز کرد. در روسیه این روز به خاطر می‌ماند، در جهان هم. ماهواره نمادی از برتری فنی سوسیالیسم بود. اگرچه واقعاً این دستاورد افراد خاصی بود.

گاگارین: 12 آوریل 1961

«بریم!» — گفت یوری گاگارین، و 108 دقیقه تاریخ را تغییر داد. اولین انسان در فضا. پس از پرواز گاگارین ستاره جهانی شد، نماد رویای شوروی. اما بسیاری نمی‌دانند که خطر پشت این چیست: در فرود در منطقه ساراتوف، تقریباً کشته شد. اما همه چیز خوب گذشت. گاگارین راه را برای دیگران باز کرد.

زنان فضایی: ترشکوفا و ساویتسکایا

والنتینا ترشکوفا (1963) اولین زن-کосмонاتور بود. پرواز او از نظر سیاسی مهم بود: نشان دادن این که زن در اتحاد جماهیر شوروی به اندازه مردان نیست. بعداً سویتلا ساویتسکایا (1982) دومین زن در فضا شد و اولین کسی که به فضا بیرون رفت. در دیگر کشورها زنان باید دهه‌ها منتظر می‌ماندند.

ورود به فضا: لئونوف

18 مارس 1965 آلکسی لئونوف برای اولین بار از کشتی فضایی ووسود-2 بیرون رفت. این خطرناک بود: کفش‌های فضایی بزرگ شد و لئونوف به سختی بازگشت. اما او موفق شد. پس از او فعالیت‌های بیرونی کشتی به عادی شد. لئونوف همچنین یک هنرمند بود، و کائنات را نقاشی کرد.

ماه: ایستگاه‌های فضایی شوروی و مسابقه ماه

اتحاد جماهیر شوروی نتوانست انسان را روی ماه فرود آورد، اما ایستگاه‌های فضایی خود به دستاوردهای بسیاری رسیدند. لونا-2 (1959) اولین ماهواره‌ای بود که به سطح رسید. لونا-3 (1959) سمت دیگر ماه را عکس برد. لونا-9 (1966) فرود نرم داشت. لوونوخ-1 (1970) 10,5 کیلومتر حرکت کرد. آمریکایی‌ها در مسابقه پرنده برنده شدند، اما ربات‌ها در اتحاد جماهیر شوروی بهتر بودند.

ایستگاه‌های فضایی طولانی‌مدت: سالوت و میر

سالوت-1 (1971) اولین ایستگاه فضایی پرنده بود. سپس سالوت-2 ... سالوت-7 بود. و میر (1986-2001) خانه واقعی در فضا شد، جایی که برای سال‌ها زندگی و کار می‌کردند. فضانوردان از کشورهای مختلف در میر بودند. میر نمادی از همکاری بین‌المللی بود حتی قبل از ایستگاه فضایی بین‌المللی.

ایستگاه فضایی بین‌المللی (ایستا)

روسیه شریک کلیدی ایستا است. بخش ما (مодуل‌های زارا، استارا، پوگاش، راسвет، ناوسکا) عملکرد ایستگاه را فراهم می‌کند. کشتی‌های فضایی روسیه سوزتسکایا برای مدت طولانی تنها وسیله حمل و نقل برای فضانوردان پس از بستن شاتل‌ها بودند. بدون روسیه ایستا نمی‌توانست بلند شود.

پروژه‌های مدرن: آنگارا، اورل، لونا-25

پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، هوا فضایی بحران را تجربه کرد. اما راکت‌های جدید آنگارا (اولین خانواده با سوخت پاک) از سال 2014 پرواز می‌کنند. کشتی فضایی پرنده اورل آماده شده است. در سال 2023 لونا-25 (شکست، اما ادامه دارد) پرتاب شد. روسیه در ایجاد ایستگاه فضایی جدید (ROSS) مشارکت دارد. خیر، ما به گذشته بازنگشتیم.

روسیه و توسعه هوا فضایی - داستان بلند پروازها و سقوط‌هاست. از تسولکوفسکی تا ایلون ماسک، اما بدون کورولف و گاگارین ماسک ممکن نبود. ما به جهان کائنات را دادیم. و در آن کار می‌کنیم.

کائنات، راکت، ماهواره، مدار، ایستگاه فضایی، گاگارین، کورولف، تسولکوفسکی، ماه، ایستا، ورود، کفش فضایی، رویا، علم، بی‌وزنی

کائنات. فضای بی‌کران، سردی و تشعشع. انسان همیشه به ستارگان نگاه کرده است، اما تنها در قرن بیستم توانسته به آنها دست یابد. و در این مسابقه برای رفتن ورای اتمسفر، روسیه (در آن زمان - اتحاد جماهیر شوروی) اولین بود، سریع‌تر، شجاع‌تر. اولین ماهواره، اولین انسان، اولین زن، اولین ورود به فضا، اولین ایستگاه فضایی. بدون روسیه هوا فضایی متفاوت بود. در روز روسیه ما به این موضوع با افتخار یاد می‌کنیم، اما بدون اغراق. بیایید به ترتیب.

پایه نظری: تسولکوفسکی

کنستانتین ادواردیچ تسولکوفسکی - معلم کالوجا، که در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم فرمولی را استخراج کرد که حرکت راکت در میدان گرانشی غیر یکنواخت را توضیح می‌دهد. معادله تسولکوفسکی او هنوز پایه هوا فضایی است. او پیشنهاد کرد که از راکت‌های چند مرحله‌ای استفاده شود، ایده سوخت مایع را بررسی کرد و امکان ایجاد ایستگاه‌های فضایی را بررسی کرد. اروپا و آمریکا در آن زمان به بالن‌ها علاقه‌مند بودند، اما تسولکوفسکی می‌دانست که آینده با راکت است. او به عنوان «پدر هوا فضایی» شناخته می‌شود و نه به بی‌دلیل.

کورولف - طراح اصلی

سرگئی پاولوویچ کورولف - عملگری است که ایده‌های تسولکوفسکی را در فلز پیاده کرد. در دهه 1930 او گیرد را ایجاد کرد، اما تحت بازداشت قرار گرفت. در زندان به کار ادامه داد. پس از جنگ، رهبری برنامه راکت‌های شوروی را بر عهده گرفت. تحت رهبری او راکت‌هایی مانند ر-7 (اولین راکت بالستیک قاره‌پایه، که به عنوان حمل‌کننده ماهواره‌ها استفاده شد)، «سپوتینک-1」，«وکتور」(کشتی گاگارین)، «لونا-1」，«لونا-2」，«لونا-3」ساخته شدند. کورولف یک نابغه سازماندهی بود. او دقیقاً کسی بود که فضا را واقعیت کرد.

ماهواره اول: 4 اکتبر 1957

پ-1 (ماهواره ساده) 83 کیلوگرم وزن داشت، اندازه یک توپ بود. اما صدای金属ی آن «بپ-بپ» جهان را تغییر داد. غرب در شوک افتاد. ماهواره نشان داد که اتحاد جماهیر شوروی دارای راکتی است که می‌تواند محموله را به هر نقطه‌ای از جهان برساند. و همچنین عصر فضایی را باز کرد. در روسیه این روز به خاطر می‌ماند، در جهان هم. ماهواره نمادی از برتری فنی سوسیالیسم بود. اگرچه واقعاً این دستاورد افراد خاصی بود.

گاگارین: 12 آوریل 1961

«بریم！」 — گفت یوری گاگارین، و 108 دقیقه تاریخ را تغییر داد. اولین انسان در فضا. پس از پرواز گاگارین ستاره جهانی شد، نماد رویای شوروی. اما بسیاری نمی‌دانند که خطر پشت این چیست: در فرود در منطقه ساراتوف، تقریباً کشته شد. اما همه چیز خوب گذشت. گاگارین راه را برای دیگران باز کرد.

زنان فضایی: ترشکوفا و ساویتسکایا

والنتینا ترشکوفا (1963) اولین زن-کوسмонاتور بود. پرواز او از نظر سیاسی مهم بود: نشان دادن این که زن در اتحاد جماهیر شوروی به اندازه مردان نیست. بعداً سویتلا ساویتسکایا (1982) دومین زن در فضا شد و اولین کسی که به فضا بیرون رفت. در دیگر کشورها زنان باید دهه‌ها منتظر می‌ماندند.

ورود به فضا: لئونوف

18 مارس 1965 آلکسی لئونوف برای اولین بار از کشتی فضایی ووسود-2 بیرون رفت. این خطرناک بود: کفش‌های فضایی بزرگ شد و لئونوف به سختی بازگشت. اما او موفق شد. پس از او فعالیت‌های بیرونی کشتی به عادی شد. لئونوف همچنین یک هنرمند بود، و کائنات را نقاشی کرد.

ماه: ایستگاه‌های فضایی شوروی و مسابقه ماه

اتحاد جماهیر شوروی نتوانست انسان را روی ماه فرود آورد، اما ایستگاه‌های فضایی خود به دستاوردهای بسیاری رسیدند. لونا-2 (1959) اولین ماهواره‌ای بود که به سطح رسید. لونا-3 (1959) سمت دیگر ماه را عکس برد. لونا-9 (1966) فرود نرم داشت. لوونوخ-1 (1970) 10,5 کیلومتر حرکت کرد. آمریکایی‌ها در مسابقه پرنده برنده شدند، اما ربات‌ها در اتحاد جماهیر شوروی بهتر بودند.

ایستگاه‌های فضایی طولانی‌مدت: سالوت و میر

سالوت-1 (1971) اولین ایستگاه فضایی پرنده بود. سپس سالوت-2 ... سالوت-7 بود. و میر (1986-2001) خانه واقعی در فضا شد، جایی که برای سال‌ها زندگی و کار می‌کردند. فضانوردان از کشورهای مختلف در میر بودند. میر نمادی از همکاری بین‌المللی بود حتی قبل از ایستگاه فضایی بین‌المللی.

ایستگاه فضایی بین‌المللی (ایستا)

روسیه شریک کلیدی ایستا است. بخش ما (مودول‌های زارا، استارا، پوگاش، راسвет، ناوسکا) عملکرد ایستگاه را فراهم می‌کند. کشتی‌های فضایی روسیه سوزتسکایا برای مدت طولانی تنها وسیله حمل و نقل برای فضانوردان پس از بستن شاتل‌ها بودند. بدون روسیه ایستا نمی‌توانست بلند شود.

پروژه‌های مدرن: آنگارا، اورل، لونا-25

پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، هوا فضایی بحران را تجربه کرد. اما راکت‌های جدید آنگارا (اولین خانواده با سوخت پاک) از سال 2014 پرواز می‌کنند. کشتی فضایی پرنده اورل آماده شده است. در سال 2023 لونا-25 (شکست، اما ادامه دارد) پرتاب شد. روسیه در ایجاد ایستگاه فضایی جدید (ROSS) مشارکت دارد. خیر، ما به گذشته بازنگشتیم.

روسیه و توسعه هوا فضایی - داستان بلند پروازها و سقوط‌هاست. از تسولکوفسکی تا ایلون ماسک، اما بدون کورولف و گاگارین ماسک ممکن نبود. ما به جهان کائنات را دادیم. و در آن کار می‌کنیم.

Постоянный адрес данной публикации: