کدام کشورها بدترین وضعیت در جمع‌آوری برف دارند: دلایل سیستمیک و پیامدها

مشکل جمع‌آوری ناکارآمد برف، برخلاف باور عمومی، نه تنها برای کشورهای گرمسیری که به طور غیرمنتظره با برف‌باری مواجه شده‌اند، شایع است. اغلب این مشکل یک مشکل سیستمیک است که در کشورهایی با برف‌باری منظم و فراوان وجود دارد، جایی که زیرساخت‌های مناسب، بودجه‌بندی، لجستیک یا اراده سیاسی وجود ندارد. بدترین شرایط در کشورهایی به وجود می‌آید که چندین عامل با هم ترکیب می‌شوند: ناپایداری اقلیمی، مشکلات اقتصادی، پیچیدگی جغرافیایی و ضعف نهادها.

1. کشورهای با اقلیم گرم که برای برف آماده نیستند

برای این مناطق برف یک نادرانی است که نگهداری زیرساخت‌های گران‌قیمت را بی‌معنا می‌کند.

گرجستان، ارمنستان، یونان (مناطق جنوبی)، ترکیه (استانبول):

مشکل: عدم وجود پارک ماشین‌آلات مخصوص، مواد شیمیایی و دستورالعمل‌های قانونی تأیید شده. در برف‌باری ۲۰۲۲ در تفلیس و استانبول، شهرها به مدت چند روز کاملاً متوقف شدند. برف به صورت دستی جمع‌آوری شد، خدمات شهری و ارتش از لودرهای جلو و کامیون‌های باری معمولی که برای جمع‌آوری برف مناسب نیستند، استفاده کردند.

مثال: در سال ۲۰۲۲ در استانبول به دلیل برف‌باری، هزاران خودرو قفل شدند، پروازهای هوایی لغو شدند و برای امداد با خودروهای گیر افتاده در ترافیک از نیروی حفاظت از ساحل با قایق‌های کوچک استفاده شد. عدم وجود لاستیک‌های برف‌رو بر روی خودروهای مردم باعث تشدید آشفتگی شد.

2. کشورهایی با زمین‌چهره پیچیده و ساختارهای تاریخی

حتی با وجود منابع، زمین‌چهره و برنامه‌ریزی، جمع‌آوری برف به طور کامل دشوار است.

افغانستان، پاکستان (مناطق کوهستانی)، برخی از کشورهای قفقاز:

مشکل: مناطق کوهستانی و خیابان‌های باریک در شهرهای تاریخی برای ماشین‌آلات جمع‌آوری برف استاندارد دسترسی ندارند. جمع‌آوری برف اغلب به صورت دستی انجام می‌شود یا اصلاً انجام نمی‌شود، که منجر به انزوای مداوم مناطق کامل می‌شود. این مناطق به طور مداوم از سیلاب‌ها رنج می‌برند که جاده‌های اصلی را برای هفته‌ها مسدود می‌کنند.

نکته جالب: در مناطق دورافتاده افغانستان برای تخلیه جاده‌ها پس از برف‌باری و سیلاب‌ها گاهی اوقات از یگان‌های ارتش با استفاده از تجهیزات مهندسی به عنوان نیروی انسانی استفاده می‌شود، اما فرآیند بسیار کند است.

3. کشورهایی با مشکلات اقتصادی و زیرساختی مزمن

حتی در اقلیم سرد، جمع‌آوری برف ممکن است به طور فاجعه‌باری بد باشد به دلیل بحران سیستمیک.

اوکراین (به ویژه در دوره‌های بحران اقتصادی و سیاسی):

مشکل: فرسودگی شدید ماشین‌آلات شهری (تا ۸۰٪ پارک در برخی از شهرها)، بودجه‌بندی دائمی، decentralization بدون تأمین منابع مناسب، فساد در خرید مواد شیمیایی و قطعات یدکی.

مثال: در سال‌های ۲۰۲۰-۲۰۲۱ پس از برف‌باری‌های شدید در کی‌یف، ترافیک چندین کیلومتری شکل گرفت، زیرا بار اصلی بر روی تعداد کمی از ماشین‌های سالم قرار گرفت. مواد شیمیایی اغلب به صورت ناکارآمد یا در کمیت کافی خریداری می‌شدند.

مولداوی، قرقیزستان، تاجیکستان:

مشکل: بودجه شهرها خرید ماشین‌آلات مدرن را در نظر نمی‌گیرد. جمع‌آوری برف اغلب به صورت جزئی انجام می‌شود، برف در خیابان‌ها و کنار جاده‌ها به صورت دسته جمعی جمع‌آوری می‌شود که مدت‌ها در آنجا ت融化 می‌شود و به خاک و آب آلوده می‌شود.

4. شهرهای بزرگ کشورهای در حال توسعه با تراکم بالای جمعیت

مشکل با فشار جمعیتی و برنامه‌ریزی ضعیف شهری تشدید می‌شود.

هند (ایالت‌های شمالی: جمو و کشمیر، هیمالیا)، نپال (کتماندو):

مشکل: خیابان‌های باریک و به هم ریخته، عدم وجود سیستم فاضلاب، ترکیب جریان‌های حمل و نقل (ماشین‌ها، دوچرخه‌سواری، پیاده‌روی، حیوانات). حتی با وجود برخی از ماشین‌آلات، امکان جمع‌آوری همه خیابان‌ها به صورت فوری وجود ندارد. برف مخلوط با زباله و خاک مدت‌ها روی زمین می‌ماند.

مثال: در ژانویه ۲۰۲۳، به دلیل برف‌باری و بارش برف، فرودگاه تریبوانو در کاتماندو به مدت چند روز مسدود شد و حرکت در شهر متوقف شد. جمع‌آوری برف به طور عمده توسط مردم محلی و سربازان با استفاده از خاکلوم انجام شد.

5. شهرهای خاص ایالات متحده با سازماندهی ضعیف شهری

تعجب‌آور است که در یکی از پیشرفته‌ترین کشورهای جهان نیز "بندهای ضعیف" وجود دارد.

ایالات متحده: شهرهایی که برای برف‌باری غیرمنتظره آماده نیستند (آتلانتا، سیاتل، پورتلند):

مشکل: در مناطقی که برف به طور نادر می‌بارد، نگهداری پارک ماشین‌آلات بزرگ اقتصادی نیست. در برف‌باری غیرمنتظره، شهر به مدت چند ساعت متوقف می‌شود. عامل فرهنگی: اکثر ساکنان لاستیک‌های برف‌رو ندارند یا زنجیرهای ضد لغزش ندارند، و رانندگی در برف به یک مهارت رایج تبدیل نشده است.

مثال معروف: «طوفان برف ۲۰۱۴ در آتلانتا». حدود ۵ سانتی‌متر برف بارید که منجر به وقوع فاجعه‌ای شد: بیش از ۱۰۰۰۰ ترافیک خودرویی شکل گرفت، مردم در ماشین‌ها گیر افتادند تا ۱۲-۲۴ ساعت، بچه‌ها مجبور شدند در مدارس شبانه بمانند. دلیل اصلی فقدان اقدامات پیشگیرانه (پردازش جاده‌ها با نمک قبل از برف‌باری) و هماهنگی بین مقامات، مدارس و مؤسسات که همزمان بسته شدند، ایجاد بحران در جاده‌ها بود.

دلایل سیستمیک عمومی برای جمع‌آوری ناکارآمد برف:

راه‌حل واکنشی، نه پیش‌بینی‌کننده: خدمات پس از پایان برف‌باری شروع به عمل می‌کنند، نه در طول آن.

عدم وجود مرکز هماهنگی واحد: پراکندگی در اقدامات راهداری، خدمات شهری و تیم‌های امدادی.

فساد و هزینه‌کشی ناکارآمد: خرید مواد شیمیایی و ماشین‌آلات غیرکافی.

عدم وجود برنامه‌ریزی محیط زیستی و زیرساختی: وجود سدیم‌های برف‌رو و مکان‌های ذخیره برف وجود ندارد، که منجر به دپوهای برف با مواد شیمیایی و آلودگی در محدوده شهر می‌شود، که به خاک و آب آلوده می‌شود.

نادیده گرفتن "یک مایل آخر": جاده‌های اصلی ممکن است تمیز شوند، اما حیاط‌ها، پیاده‌روها و ایستگاه‌های حمل و نقل عمومی غیرقابل دسترسی باقی می‌مانند.

نتیجه‌گیری

بدترین وضعیت جمع‌آوری برف نه در جایی است که برف زیاد است، بلکه جایی است که سیستم وجود ندارد. این نشان‌دهنده نه تنها شرایط اقلیمی بلکه عمق مشکلات سیستمیک در مدیریت، اقتصاد و برنامه‌ریزی شهری است. پیامدها از محدودیت‌های روزمره فراتر می‌رود: این‌ها هزینه‌های اقتصادی چندین میلیون دلاری به دلیل حمل و نقل متوقف شده، افزایش آمار حوادث، خسارت محیط زیستی و در نهایت، کاهش اعتماد مردم به توانایی مقامات برای تضمین امنیت و عملکرد پایه شهر است. توقف به دلیل برف‌باری نشان‌دهنده ضعف نهادی دولت یا شهرداری است.

Permanent link to this publication: