ونیز. شهری بر آب، شهری از پل‌ها، کانووانوها و… مقدسین. نماد اصلی ونیز، شیر پرنده است. اما کمتر کسی می‌داند که شیر نماد مقدس مارک است و خود مقدس مارک… دزدیده شده است. دقیقاً، بقایای او به صورت قاچاق از قاهره (مصر) به ونیز در سال 828 ق.ه.ک. منتقل شده است. این یکی از خطرناک‌ترین و موفق‌ترین عملیات‌های انتقال مقدسین در تاریخ است. پس، چگونه دو بازرگان ونیزی با فریب دادن مسلمانان، انجیل‌نویس را در گوشت خوک پنهان کردند و ونیز را ثروتمند و مشهور کردند.

مقدس مارک چه کسی است

مارک نویسنده دومین انجیل، همراه با پیامبر پطرس، بنیانگذار کلیسای قاهره است. گفته می‌شود که او در سال 68 ق.م. به صورت شهیدانه کشته شده است — او تا مرگ در خیابان‌های شهر کشیده شده است. در قرن چهارم مسیحیان کلیسایی بر روی قبر او بنا کرده‌اند.

نماد مارک، شیر پرنده است. چرا شیر؟ زیرا انجیل مارک با صدای فریاد در صحرا شروع می‌شود و شیر نماد قدرت و سلطنت است. در ونیز، شیر پرنده با کتاب نماد پرچم شهر شده است.

در قرن هفتم قاهره تحت حاکمیت عرب‌های مسلمان قرار گرفت. مسیحیان تحت تعقیب قرار گرفتند. بقایای مقدس مارک در معرض تهدید از نابود یا تحریف قرار گرفت. اینجا بود که ونیزی‌ها ظاهر شدند.

ونیز به دنبال مقدس خود است

در قرن نهم ونیز هنوز یک جمهوری بزرگ نبود، اما به طور قطع یک جمهوری مشتاق بود. او یک مشکل داشت: برخلاف رم، کنستانتینوپل و رافننا، ونیز مقدس خود را نداشت، مقدسی که بقایای او در شهر قرار داشته باشد. و این مهم بود — مقدسین شهر را محافظت می‌کردند، پаломنها را جذب می‌کردند (یعنی پول)، و اعتبار می‌دادند.

دوخه ونیز (رهبر) جانواری I پارتیچیپاسیو آرزو داشت که مقدس برای کلیسایی که او می‌ساخت (کلیسای مقدس مارک آینده) داشته باشد. در سال 827 دو بازرگان ونیزی — بوونو دی تریبونو و رستیکو دی تورچللو — به قاهره برای معاملات تجاری رفتند. و شاید با یک دستور مخفی.

عملیات «گوشت خوک پخته

پس از ورود به قاهره، بازرگانان فهمیدند که بقایای مقدس مارک در کلیسایی نگهداری می‌شود که توسط مسلمانان و مонахان یونانی (که خیلی دوست نداشتند مقدس را واگذار کنند) محافظت می‌شود. اما یکی از مонахان، فئودور، به خاطر رشوه (یا به دلایل ایدئولوژیک) موافقت کرد که کمک کند.

برنامه بسیار هوشمندانه بود. ونیزی‌ها نگهبانان را به خوردند. شبانه بقایای مقدس را از کلیسا دزدیدند، آنها را در سبدی گذاشتند و روی آن… گوشت خوک پخته‌ای را ریختند. برای مسلمانان گوشت خوک نجاست است، هرگز به آن دست نمی‌زنند. در بازرسی در جاده، نگهبانان با بی‌تفاوتی از سبد گذشتند، بدون اینکه آن را بررسی کنند. بقایا با کشتی از قاهره خارج شد.

بر اساس یک نسخه دیگر، بقایا در یک قوطی از ماهی نمک پنهان شد — هم توهین‌آمیز و غیرقابل خوردن. افسانه می‌گوید که در مسیر به ونیز کشتی در توفانی قرار گرفت، اما مقدس مارک با ظاهر شدن به ناخدای کشتی موج‌ها را آرام کرد.

در 31 ژانویه 828، کشتی به ونیز رسید. بقایا با احترام به کلیسای موقت (بعداً کلیسای باسیلیکا) منتقل شد. دوخه خودش بقایا را بر دوش برد.

بعداً چه شد

مقدس مارک تبدیل به حافظ ونیز شد. شیر پرنده نماد شهر شد. باسیلیکای مقدس مارک گسترش یافت و تزیین شد، بقایا در آن قرار گرفت. ونیز نه تنها مقدس، بلکه جریان گردشگری قوی (در آن زمان، پаломنها) دریافت کرد. پاپ رم مقدسیت «انتقال» را به رسمیت شناخت — در آن زمان به قاچاق بقایای مقدس با انعطاف‌پذیری نگاه می‌شد.

در سال 1094، در زمان آتش‌سوزی در باسیلیکا، بقایا «به طور معجزه‌آسا» دوباره پیدا شد — از دست دشمنان پنهان شد. از آن زمان بقایا زیر محراب باسیلیکا قرار دارند. دسترسی به آنها برای مؤمنان باز است.

کلیسای قاهره، که بقایا را از دست داده بود، اعتراض کرد، اما نتوانست بازگرداند. ونیز بسیار قدرتمند بود.

قاچاق بقایای مقدس به عنوان یک امر عادی در قرون وسطی

چیزی که امروز جنایت نامیده می‌شود، در قرون وسطی یک امر عادی بود. بقایای مقدس منتقل می‌شدند، دزدیده می‌شدند، هدیه می‌شدند، فروخته می‌شدند، تغییر می‌کردند. هر شهر می‌خواست مقدس خود را داشته باشد — او از وبا، سیل، دشمنان محافظت می‌کرد. بقایا پаломنها را جذب می‌کردند، که پول می‌گذاشتند. کلیساهای با بقایا از پاپ اجازه دریافت می‌کردند و تخفیف‌ها را دریافت می‌کردند.

حتی «转运کنندگان بقایای مقدس» وجود داشتند — مонахان ماهر که به صورت پولی بقایا را پیدا می‌کردند و مدارک را تنظیم می‌کردند. یکی از معروف‌ترین موارد بعد از ونیز، دزدی بقایای مقدس مقدس نیکولای از میرا به باری (1087) بود. در آنجا نیز از گوشت خوک استفاده شد، اما در یک نسخه دیگر.

پاپ رم همیشه تایید نمی‌کرد، اما اغلب چشم پوشی می‌کرد — اگر شهر متحد بود.

چه شد با شرکت‌کنندگان

بوونو دی تریبونو و رستیکو دی تورچللو به قهرمانان ونیز تبدیل شدند. آنها با احترام دفن شدند. فرزندان بازرگانان از مزایای ویژه برخوردار شدند. بناهای یادبود به آنها ساخته نشد (ونیز دوست ندارد بناهای یادبود داشته باشد)، اما نام‌های آنها در باسیلیکا حک شده است.

مонах یونانی فئودور، که به دزدی بقایا کمک کرد، با ونیزی‌ها فرار کرد و از آنها پاداش دریافت کرد. بعداً او به یک صومعه زیر ونیز رفت، جایی که مرد.

نگهبانان مسلمان، که رشوه دریافت کرده بودند، احتمالاً در زمان افشای این فریب به قتل رسیدند. اما تاریخ این را نمی‌گوید.

چرا این تا به امروز مهم است

مقدس مارک بخشی از هویت ونیز است. جشن او (25 آوریل) یک جشن ملی است. ونیزی‌ها معتقدند که او همچنان از سیل‌ها محافظت می‌کند (گرچه aqua alta همچنان می‌آید). شیر پرنده با کتاب («سلام بر تو، مارک، انجیل‌نویس من») لوگوی شهرداری، شرکت هوایی، باشگاه فوتبال است.

داستان قاچاق بقایا موضوع افتخار است. حتی به گردشگران این داستان را با لبخند می‌گویند. بله، پیشینیان ما باهوش و موفق بودند.

در سال 2026 برنامه‌ریزی شده است که سارکوفاگ مقدس مارک در باسیلیکا برای 1200 سالگی قاچاق (در سال 2028) بازسازی شود. در حال حاضر می‌توان فресک‌هایی را دید که دزدی بقایا را نشان می‌دهند — روی سقف باسیلیکا. در یکی از فресک‌ها ونیزی‌ها باریکه باقایا را روی کشتی بارگذاری می‌کنند و در یکی دیگر به ونیز می‌رسند.

نظر کپتی‌ها (مسیحیان مصری) چیست

کلیسای کپت قاهره، قانونیت انتقال بقایا را نمی‌پذیرد. آنها معتقدند که بقایای مقدس مارک در مصر باقی مانده است (حتی اگر گم شده باشد)، و در ونیز جعلی است. اما این مانع از اینکه پаломن‌های کاتولیک به بقایای ونیزی‌ها بپردازند نمی‌شود.

در سال 1968 بخشی از بقایا (احتمالاً) از ونیز به قاهره بازگردانده شد — حرکت از روی خیرخواهی. در آنجا در کلیسای کپت نگهداری می‌شود. اما اختلافات ادامه دارد.

با این حال، ونیز به این موضوع اهمیت نمی‌دهد. او یک افسانه دارد. و هر سال به میلیون‌ها گردشگر می‌فروشد.

ونیز و قاچاق مدرن: سنت‌ها؟

قاچاق دریایی در ونیز به پایان نرسیده است. حتی 1200 سال پس از آن، از بندر ونیز سیگار، مواد مخدر، آثار باستانی منتقل می‌شود. فقط حالا کاکائین در قوطی‌های گوجه فرنگی پنهان می‌شود. و به جای بقایا، نقاشی‌های دزدیده شده از کلیساهای محلی.

پلیس ونیز با این موضوع مبارزه می‌کند. اما سنت وجود دارد. ونیز همیشه شهر بازرگانانی بوده است که می‌دانند چگونه قوانین را دور بزنند. در سال 2025 شبکه قاچاق دستنوشت‌های قدیمی از کتابخانه مارچیان کشف شد — مستقیماً زیر نظر مقدس مارک!

اما شیر پرنده ساکت است. به نظر می‌رسد که او تایید می‌کند.

نتیجه‌گیری: نیرنگ به نام ایمان

دزدی بقایای مقدس مقدس مارک، داستانی است از اینکه چقدر انسان‌ها می‌توانند به خاطر اعتماد به نفس خود بروند. برای ونیزی‌ها این یک عمل نجات مقدس از «غیرمؤمنان» بود. برای مسیحیان مصری — دزدی. اما واقعیت این است که به لطف این قاچاق ونیز بزرگ شد و مقدس مارک محراب معروف خود را یافت. و اگر به ونیز آمدید، چشمان خود را بالا ببرید به شیر پرنده. او به شما چشمک می‌زند. او راز را می‌داند.

Постоянный адрес данной публикации: