سال نو در افسانه‌های славян و فرهنگ عامه: آرکیپال، آیین‌ها و مهمانان زیرزمینی

مقدمه: زمان بی‌زمانی و گذار مقدس

مفهوم سال نو در فرهنگ عامه سلاوونیایی به طور اساسی با جشن مدرن سکولار متفاوت است. در دوران قبل از مسیحیت و دوران اولیه مسیحیت، این نه یک مرز زمانی ثابت در تقویم بود، بلکه بخشی از یک مجموعه پیچیده جشن‌های زمستانی بود که حول روز سال نو (کولادا) و تعطیلات بعدی آن متمرکز بود. این دوره به عنوان یک زمان مقدس «بی‌زمانی» درک می‌شد، زمانی که مرزها بین جهانی‌ها نازک شده بود، که این موضوع به طور مستقیم در موضوعات افسانه‌ای و آیینی منعکس شده بود.

1. میزبانان جشن: از کولادا تا موروزکو

شخصیت مذهبی مرکزی، مرتبط با چرخه زمستانی، کولادا بود – نماد بازگشت خورشید. نام او با لاتین «calendae» (اولین روز ماه) یا سلاوونیایی «колو» (دایره، خورشید) ارتباط دارد. کولادوها، که با آوازها و آرزوهای خوشامدگویی به خانه‌ها می‌رفتند، در ذهن فرهنگی به عنوان رژه‌های ساده‌ای نبودند، بلکه فرستاده‌های جهانی دیگر بودند که کلمات آن‌ها قدرت جادویی و تولیدی داشتند.

در افسانه‌ها، بیشتر شخصیت‌های آنترومورفیک نمونه‌ای از عناصر زمستانی یافت می‌شود – موروز (موروزکو، استودنیتس). برخلاف دیدار موروزکو در دوران بعدی، این شخصیت دوگانه است. او می‌تواند بخشنده و مجازات‌کننده باشد. افسانه «موروزکو» این دوگانگی را به وضوح نشان می‌دهد: دختری که او را با احترام و تواضع دید، او را به سخاوتمندی پاداش می‌دهد، اما دختر بد و زشت او را به مرگ می‌رساند. در اینجا موروز به عنوان یک نیروی طبیعی و یک قاضی اخلاقی ظاهر می‌شود که بازتابی از بازنمایی‌های باستانی از عدالت است که توسط طبیعت خود اجرا می‌شود.

2. ساختار زمان: زمانی که جادو ممکن است

تعطیلات (از کریسمس تا کрещشین) – این زمان اصلی افسانه‌ای است. معتقد بودند که در این دوره «آسمان و جهنم باز می‌شود» و بنابراین هر چیز ممکن است. این زمان شامل موارد زیر است:

طالع‌بینی و پیش‌بینی‌ها (مانند در بسیاری از افسانه‌های فرهنگی).

برادرانی با نیروی ناپاک، که در این دوره به طور خاص فعال می‌شود. بسیاری از موضوعات درباره رقابت انسان با چرت یا بستن شرط در این دوره به این موضوع اختصاص دارد.

گذرش قهرمان به جهانی دیگر (تридیویتس) یا ملاقات با کمک‌کنندگان فراطبیعی.

رویداد جالب: ریشه در سنت تعطیلات دارد. موضوع «رقص شبانه» یا بازی با ناپاک. قهرمان (معمولاً سرباز) شبانه در جنگل یا در کارخانه قدیمی می‌افتد، جایی که چرت‌ها یا ناپاک‌های دیگر کارت بازی می‌کنند یا می‌رقصند. با شماتک و محافظت‌ها (کрест، دعا) او آن‌ها را شکست می‌دهد و پاداش می‌گیرد. این موضوع بازتابی از آیین واقعی «بازی با چرت‌ها» در تعطیلات دارد، زمانی که رژه‌ها در ماسک‌های مناسب، این تعامل را تقلید می‌کنند، که به عنوان فرم رituالی از تسلیم به نیروهای کاتورس است.

3. نمونه‌های آیینی موضوعات افسانه‌ای

بسیاری از موضوعات افسانه‌ای مستقیماً از آیین‌های سال نو-تعطیلات می‌روید:

«به فرمان قلعه‌ای». مضمون اجرای آرزوها و کمک‌کننده جادویی (قلعه) با تعطیلات سلاوونیایی که به شانس و رفاه مرتبط است، همخوانی دارد. قلعه در سنت سلاوونیایی، ماهی مقدس است که اغلب با جهان زیر آب (جهان دیگر) مرتبط است.

آیین «رهنمایی گوسفند». رژه‌های رituالی در نقش گوسفند، که نماد باروری است، دارای شباهت‌های مستقیم در افسانه‌هایی است که حیوانی کمک‌کننده (گوسفند، گاو) به طور جادویی به دختر یتیم کمک می‌کند تا زمستان را بگذراند.

«سنگ‌نوشته‌ای». این تصویر، که به وسیله A.N. استروویسکا به کار گرفته شده است، ریشه در آیین‌های ساخت و ذوب تصاویر آنترومورفیک از برف دارد که می‌توانند نماد پایان زمستان یا قربانی به خدايان باروری باشند.

4. نمادهای مهمانی و هدایا

غذا در دوره تعطیلات رituالی بود. غذاهای رituالی (کوچی، جو، نان) در افسانه‌ها به عنوان جادویی درآمدند که قدرت یا آرزوها را می‌آوردند. مضمون پاداش مخفی در غذا یا آزمون (آبمیوه، کلوچه) نیز برای این دوره خاص است. هدایا در افسانه‌ها (زیر، کریستال‌ها، اشیاء جادویی)، که قهرمان از موروزکو یا دیگری از روح زمستان دریافت می‌کند، بازتابی از باورهای باستانی است که رفتار صحیح در دوره مقدس تضمین‌کننده خوشبختی برای کل سال است.

5. مبارزه بین قدیمی و جدید: سوزاندن و بیرون کردن

موضوع مهم‌تر – آیین‌های بیرون کردن زمان قدیمی و نیروهای بد. سوزاندن یا غرق کردن پیکر چوکچلا (جشن، که نیز با تقویم کشاورزی مرتبط است) دارای شباهت‌هایی به موضوعات افسانه‌ای درباره سوزاندن پوست زن بد (ببی‌یاگا) یا پیروزی بر کوشی، که مرگ او در تخم مرغ مخفی است – نماد یک چرخه جدید زندگی.

نتیجه‌گیری: افسانه به عنوان محافظنده مذهب تقویمی

افسانه‌های سلاوونیایی و فرهنگ عامه مدل باستانی مذهبی سال نو را به عنوان زمانی خطرناک اما حیاتی برای ارتباط با نیروهای فراطبیعی را به صورت تغییر یافته حفظ کرده‌اند. دوره سال نو در آن‌ها نه تنها یک تزئین است، بلکه عنصر ساختاری کلیدی است که امکان جادو را فراهم می‌کند. از طریق تصاویر موروزکو، روح‌های کولادو، ناپاک‌های تعطیلات و آزمون‌های رituالی، افسانه قوانین تعامل انسان با زمان چرخه‌ای و نیروهای کاتورس را رمزگذاری می‌کند. دیدار موروزکو مدرن و مهمانی‌های جشن‌ها تنها بازتاب‌های سکولار این موضوعات آرکیپال هستند که در آن‌ها سوالات زندگی و مرگ، عدالت و محصول آینده در طول شب طولانی‌ترین و تاریک‌ترین شب سال حل می‌شود. به این ترتیب، افسانه به عنوان یک رمز فرهنگی-ناسیونالی عمل می‌کند که خاطره‌ای از این دارد که سال نو برای اجداد ما اول و foremost یک عمل مقدس برای بازسازی جهان بود.

Постоянный адрес данной публикации: