ارتباط جدید و عهد قدیم در موضوع تولد: اجرای مسیحی نمونه‌ها و پیشگویی‌ها

مقدمه: تولد به عنوان کلید герمنeutics

رویداد تولد مسیح، که در انجیل‌های متی و لوقا شرح داده شده است، یک اپیزود جداگانه نیست بلکه یک مرکز تئولوژیک و داستانی است که دو عهد را به یکدیگر متصل می‌کند. برای مسیحیان اولیه، که بیشتر یهودی بودند، اثبات اینکه عیسی از نازارث — مسیح وعده داده شده است، شامل نشان دادن تطابق زندگی او، به ویژه تولد او، با پیشگویی‌ها و نمونه‌های عهد قدیم (تایپولوژی) بود. بنابراین، تولد به عنوان نقطه اجرای طولانی‌مدت تاریخ رستگاری الهی است.

1. پیشگویی‌های پیش‌بینی‌کننده: از وعده‌های کلی به جزئیات خاص

عهد قدیم شامل مجموعه‌ای از پیشگویی‌هایی است که انجیل‌نویسان و کلیسای اولیه آن‌ها را به عنوان اشاره مستقیم به تولد مسیح تفسیر کردند.

نسبت به خاندان داوود. یکی از وعده‌های مرکزی تولد مسیح از پادشاه داوود بود (2 پادشاهان 7:12-16، عیسی 11:1). انجیل متی با نامه‌نویسی عیسی مسیح، پسر داوود (متی 1:1) شروع می‌کند، و لوقا به طور دقیق توضیح می‌دهد که یوسف، نامزد ماریا، از خاندان داوود بود که از نظر قانونی عیسی را وارث او می‌کرد (لوکا 2:4). فرشته به طور مستقیم عیسی را به عنوان کسی که «بر تخت داوود، پدر او، خواهد نشست» نامید (لوکا 1:32-33).

مکان تولد: بیت‌لیم. پیشگویی پیامبر میخائیل (میخائیل 5:2) دقیقاً شهر کوچک بیت‌لیم را به عنوان مکان تولد حاکم آینده اسرائیل اشاره می‌کند. این پیشگویی در داستان آمارگیری، که یوسف و ماریا را به بیت‌لیم فرستاد، نقش‌آفرین است که یوسف و ماریا را به بیت‌لیم فرستاد (لوکا 2:1-7؛ متی 2:1-6). نکته جالب این است که در سنت یهود در زمان عیسی، بیت‌لیم نیز به عنوان «شهر داوود» شناخته می‌شد که ارتباط نمادین دوقلویی ایجاد می‌کرد.

زن جوان در شکم خواهد برد. پیشگویی عیسی (عیسی 7:14)، که به پادشاه احزاز داده شد، در بافت اصلی خود ممکن است معنای تاریخی نزدیک‌تری داشته باشد. اما انجیل‌نویس متی (متی 1:22-23)، که آن را در ترجمه یونانی (سپتاگینتا) که عربی «الما» (زن جوان) به «پارفنوس» (زن جوان) ترجمه شده است، نقل می‌کند، آن را به عنوان اشاره مستقیم به تولد ناپاک عیسی از روح القدس می‌بیند. این به عنوان پایه‌ای بنیادی برای کیهان‌شناسی و نقطه کلیدی در ارتباط بین عهد‌ها تبدیل شد. این به عنوان پایه‌ای بنیادی برای کیهان‌شناسی و نقطه کلیدی در ارتباط بین عهد‌ها تبدیل شد.

2. نمونه‌های تایپولوژی: رویدادها و شخصیت‌ها به عنوان سایه‌های آینده

علاوه بر پیشگویی‌های مستقیم، در عهد قدیم رویدادها و شخصیت‌هایی وجود دارند که به عنوان نمونه‌ها (تایپ‌ها) مسیح آینده و مأموریت او در نظر گرفته می‌شوند.

آدم به عنوان «تایپ» مسیح. رسول پطرس در نامه به رومیان (پطرس 5:12-21) یک مقایسه عمیق انجام می‌دهد: چگونه از طریق اولین آدم گناه و مرگ به جهان وارد شد، و از طریق «آدم دوم» — عیسی مسیح — به جهان آمدند. تولد، به این ترتیب، ظهور آدم جدیدی است که کاتstrofe‌ای که توسط اولین آدم انجام شد را اصلاح می‌کند.

عیسی به عنوان نمونه قربانی. داستان قربانی عیسی (پیدای 22) توسط محققان مسیحی به عنوان نمونه قربانی فرزند خداوند تفسیر می‌شود. چون ابraham از پسر خود فداکاری نکرد، خداوند «پسر یگانه خود را فدا کرد» (یوحنا 3:16). درخت، که عیسی برای قربانی برد، با صلیب هماهنگ می‌شود و گوسفند، که جایگزین او شد، با قربانی خود هماهنگ می‌شود.

خروج و فصح. تولد موسی، که از مرگ نوزادان نجات داده شد، و خروج از مصر به عنوان یک نمونه قوی از رستگاری در نظر گرفته می‌شود. متی به طور خاص یک مقایسه می‌سازد: چون فرعون به مرگ نوزادان یهودیان جستجو کرد، یهودا به مرگ مسیح جستجو کرد؛ چون خانواده یعقوب به مصر گریخت، خانواده مقدس به آنجا پناهنده شد (متی 2:13-15 با نقل قول از عیسی 11:1). مسیح به عنوان یک موسی جدید در نظر گرفته می‌شود که به آزادی واقعی هدایت می‌کند.

3. ارتباطات نمادین و تئولوژیک

ظهور شکوه (شکینا). در عهد قدیم شکوه خداوند (شکینا) در سکوتگاه و معبد ظاهر می‌شود. در عهد جدید این شکوه در شخصیت عیسی تجسم می‌شود. تاریخ تولد پر از بازتاب‌های آن است: نور ستاره بیت‌لیم (متی 2:2)، نور، که چوپانان را روشن کرد (لوکا 2:9). یوحنا مقدس نتیجه‌گیری می‌کند: «و کلمه شد تن و در میان ما بود، پر از رحمت و حقیقت؛ و ما دیدیم شکوه او، شکوه پسر یگانه از پدر،

هدایای قربانی. هدایای کسانی که به عیسی هدیه می‌برند (طلا، بخور، سدر)، که توسط متی شرح داده شده است، معنای نمادین عمیقی دارند که به سنت عهد قدیم بازمی‌گردد: طلا — به پادشاه، بخور — به خدا (مقایسه با عیسی 60:6)، سدر — برای دفن، که به قربانی قربانی‌ای که در آینده انجام خواهد شد اشاره دارد.

نتیجه‌گیری: تولد به عنوان اجرای عهد

بنابراین، تولد در داستان عهد جدید به طور ارادی و دقیق در بافت عهد قدیم جا داده شده است. این یک شکاف نیست بلکه یک اجراست. انجیل‌نویسان، به ویژه متی، به طور مداوم از عبارت «به تحقق رسیده است آنچه خداوند به وسیله پیامبر گفته است» (حدود 10 بار) استفاده می‌کنند تا پیوسته‌گی نقشه الهی را تأکید کنند. تولد عیسی در بیت‌لیم از زن جوان از خاندان داوود یک نقطه‌ای است که وعده‌های عهد قدیم دیگر به عنوان انتظار نیستند بلکه به واقعیت تاریخی تبدیل می‌شوند. همه نمونه‌ها (آدم، عیسی، موسی، داوود) در او به پایان می‌رسند. بنابراین، تولد نه تنها شروع داستان انجیلی است بلکه اوج یک مذاکره چندین ساله بین خدا و بشریت که در کتاب‌های عهد قدیم ثبت شده است. این نشان می‌دهد که کتاب مقدس یکپارچه است، جایی که عهد جدید مفهوم پنهان در عهد قدیم را آشکار می‌کند و عهد قدیم لغت‌ها و تصاویر را برای درک جدید ارائه می‌دهد.
© library.tj

Permanent link to this publication: