Yeni Yıl Superstisyonları: Mistik Düşünme ve Kültürel Kod Arasında Genel Giriş: Yeni Döngü'nün Kapısındaki Ritüeller Yeni Yıl superstitisyonları, Yeni Yıl öncesinde tutulan benzersiz adetler, yasaklar ve talimatlardan oluşan benzersiz bir komplekstir. Bilimsel açıdan, bunlar sadece “geçmişin kalıntıları” olmamakta, geleceğin belirsizliğiyle başa çıkma psikolojik araçları olarak işlev görmekte ve grup kimliğini güçlendiren kültürel işaretler olarak çalışmaktadır. Bu uygulamalar, zamanın kesintili bir olay olarak görülen arkaik inançlara dayanmaktadır; eski yılın yeni yıla geçişi, kutsal, savunmasız ve bu yüzden özel bir güç dolu olarak algılanmaktadır. Antropolojik kökenler: Sınır olarak “liminal bölge” Arnold van Gennep ve Victor Turner'in ritüel teorisine göre, geçiş durumları (liminality) her zaman özel ritüeller gerektirir. Yeni Yıl gecesi, klasik bir liminal bölgedir: eski zaman düzeni zaten yıkılmıştır, yeni düzen henüz kurulmamıştır. Bu “zaman dışı” aralıkta, halk inançlarına göre, dünyalar arasındaki sınırlar silinir ve gelecek özellikle esnek hale gelir. İşte bu yüzden, superstitiyonlar, geleceğin programlanması fikri üzerine sembolik eylemlerle yoğunlaşır. İlgili bir gerçek: yeni kıyafet giymek geleneksel geleneği, arkaik “yeni doğum” ritüellerine ve geçmiş yılın “cildi”ni sembolik olarak atma ritiğine dayanmaktadır. Superstitiyonların yapısı: Etki mekanizmasına göre sınıflandırma Yeni Yıl superstitiyonları, James Frazer tarafından formüle edilen benzerlik büyüsü (simpatik büyü) ilkesine göre sınıflandırılabilir, burada benzer şeyler benzer şeylere etki eder ve parça, bütünden sembolize eder. Çekim superstitiyonları (iyilik çekme): Yükseklik: Zengin bir yemek masası geleneği (yıldızın doygun olmasını sağlamak) benzerlik ilkesine dayanmaktadır. Bazı yemeklerin formu da semboliktir: halka şeklinde (dairesel pastalar, tazı salataları tazı içinde) tamamlanma ve döngülülüğü simgeler. İspanya'da kuранların çalınmasıyla birlikte 12 şarap üzümü — ritmik büyü ör ... Читать далее