این مقاله پدیدهٔ دخالت ایالات متحده در عملیات برای از بین بردن رهبران خارجی را بررسی می‌کند که با توجه به رویدادهای دراماتیک سال‌های ۲۰۲۵–۲۰۲۶ — ربایش رئیس‌جمهور ونزوئلا نیکلاس مادورو و درگذشت رهبر معظم ایران، آیت‌الله علی خامنه‌ای، در حملهٔ مشترک آمریکا-اسرائیل — بار دیگر توجه را به خود جلب کرده است. بر پایهٔ تحلیل اسناد تاریخی، ارزیابی‌های کارشناسان و هنجارهای حقوقی بین‌المللی، تحول رویکردهای ایالات متحده در استفاده از روش‌های اجبارآمیز برای تغییر رژیم بازسازی می‌شود. توجه ویژه‌ای به تناقض بین ممنوعیت رسمی ترورهای سیاسی و کاربرد مداوم آن‌ها با توجیهات حقوقی نوین اختصاص یافته است.