میلاد در آثار A.C. پوشکین: بین جهان فولکلور و درام شخصی

مقدمه: از طریق شیشه فولکلور و تقویم شخصی

موضوع ميلاد در میراث پوشکین در معنای دینی و عقیدتی مرکزی نیست، اما به عنوان یک علامت فرهنگی، تقویمی و تشکیل‌دهنده داستان وجود دارد. پوشکین ميلاد را نه از طریق شیشه الهیات کلیسا، بلکه از طریق سنت‌های فولکلور مردمی و عنصر اجتماعی زمان خود می‌پذیرد. رویکرد او می‌تواند به عنوان یک انسان‌شناسی هنری توصیف شود: ميلاد او به عنوان زمانی که مرزهای عادی جهان شکسته می‌شود، رفتار مردم تغییر می‌کند و نیروهای دیگرworld فعال می‌شوند، او را جالب می‌کند.

میلاد نامه‌ای (سنت‌ها) به عنوان زمانی جادویی

در آثار پوشکین، به ویژه در داستان‌های کوتاه، ميلاد به عنوان بخشی از دوره‌ای گسترده‌تر – سنت‌ها (زمانی از 25 دسامبر تا 6 ژانویه بر اساس تقویم قدیمی). این دوره در فرهنگ مردمی به عنوان یک دوره مرزی شناخته می‌شود، زمانی که مرز بین جهان زنده و جهان روح رقیق می‌شود.

«یوگانی اونگین» (فصل پنجم، مصرع‌های چهارم تا دهم): در اینجا توصیف کلاسیک و معروف سنت‌های روسی در املاک اشرافی آورده شده است. پوشکین با دقت مستند و طنز گرمی مراسم‌ها را ثبت می‌کند:

طالع‌بینی دختران («در سنت‌ها شب‌ها / آن‌ها پیشگویی می‌کردند / شوهران و خدمات»).

آوازهای زیر بشقاب، که در آن شیء خارج شده از بشقاب، سرنوشت را پیش‌بینی می‌کند («کلاه زدند زدن زدن / آواز زیر بشقاب می‌خوانند»).

ترس از دیگرworldی («تان از روزهای پنهان و معروف می‌ترسد»).

برای تاتیانا لارینا، سنت‌ها به عنوان نقطه اوج روانی تبدیل می‌شود: هیجان، کنجکاوی و ترس او از راز آینده در مراسم‌ها خود را پیدا می‌کند. طالع‌بینی معروف او با آینه و خواب بعدی – مرکز مذهبی رمان است که مستقیماً با مراسم ميلاد در ارتباط است. جالب این است که ميلاد به عنوان یک جشن در متن توصیف نشده است، بلکه تأکید بر جنبه‌های فولکلور و غیرمسیحی آن است.

«گراب‌زن»: ساتیر اجتماعی در پس‌زمینه ميلاد

این داستان از مجموعه داستان‌های بلکین – تنها آثار پوشکین است که عملیات در روز انتقال به آپارتمان جدید در روزهای پیش از ميلاد آغاز می‌شود. اما جشن در اینجا هیچگونه شادی و مقدس‌ای ندارد. برای گراب‌زن آدرین پروخوروف این زمان کاملاً تجاری است: «در روز بعد، به اولین ساعتی 25 دسامبر، صاحب جدید با همه اموال خود در باسمانا بود». ميلاد در اینجا به عنوان زمینه‌ای برای ساتیر اجتماعی و فانتازم تاریک است. خواب مستانه گراب‌زن، که در آن مشتریان او – مردگان به او می‌آیند، از یک طرف یک پارادایه بر داستان گوتیک است، و از طرف دیگر، روان‌شناسی وجدان او را آشکار می‌کند. ميلاد در اینجا تنها نقطه شروعی برای محو کردن مرز بین واقعیت و رؤیا، بین زنده و مرده است که با باورهای مردمی در سنت‌ها مطابقت دارد.

عدم وجود بیان شاعرانه مستقیم: فرضیات

جالب است که پوشکین هیچ شعر شاعرانه‌ای به عنوان جشن ميلاد مسیحی به عنوان جشن مذهبی خاص ندارد (برخلاف گوته یا شاعران روس بعد از او). این باعث ایجاد چندین فرضیه علمی می‌شود:

فرضیه فرهنگی: پوشکین با علاقه عمیق به فولکلور و زندگی مردمی روسیه، بیشتر به جنبه‌های مراسم و کارناوال سنت‌ها علاقه‌مند بود تا به تعالیم کلیسا. ذهن خلاق او در طالع‌بینی، باورها و عادت‌ها ماده‌ای غنی برای شعر و داستان یافت.

فرضیه بیوگرافیک و سانسوری: بیان عمومی احساسات مذهبی عمیق در شعر او در دوران بزرگسالی او عادی نبود. علاوه بر این، در دهه 1830، زمانی که او به داستان‌نویسی روی آورد، موضوع مذهبی مستقیم ممکن بود توجه بیشتری از سوی سانسور جلب کند (به ویژه با توجه به روابط پیچیده پوشکین با حکومت).

فرضیه زیبایی‌شناختی: شگفتی ميلاد ممکن است برای او در فرم‌های دیگری تجسم شده باشد – در شگفتی خلق و آفرینش، در «گفتار الهی» شعر، در لحظات الهام که او در شعرهای مربوط به پاییز یا صبح زمستانی توصیف می‌کند.

رویداد جالب: در نامه‌ای به همسرش ناتالیا نیکولایفنا از 22 و 24 دسامبر 1834، پوشکین می‌نویسد: «تو را با جشن، فرشته من، با ميلاد تبریک می‌گویم...» سپس او به جزئیات دقیق برنامه‌ای که برای گذراندن سنت‌ها در سن پترزبورگ دارد، توضیح می‌دهد: «من در خواب با تو دیدار خواهم کرد، و شاید در واقعیت نیز، امیدوارم». این یادداشت روزانه گرم و دوستانه نشان می‌دهد که جشن برای او بخش مهمی از تقویم خانوادگی و اجتماعی بود.

ميلاد به عنوان نقطه دراماتیک در «دوشیزه داماد

تقریباً اما قوی، موضوع ميلاد در نقطه اوج «دوشیزه داماد» (1834) به صورت غیرمستقیم اما قوی ظاهر می‌شود. گرافینه آننا فدوتوفنا در شب ميلاد می‌میرد. این انتخاب زمانی غیرعادی نیست:

تخریب مقدس‌ترین: مرگ پیرزن، که توسط جنایت اخلاقی هرمان (تهدید با تفنگ او) باعث شده، در یکی از روزهای مقدس سال رخ می‌دهد. این باعث می‌شود که عملکرد قهرمان، به عنوان یک جرم مقدس، در رنگ‌های مقدس‌ترین قرار گیرد.

هزل سرنوشت: گرافینه، حمل‌کننده راز مرگبار («تройکا، هفت، آس»)، در لحظه‌ای که نماد تولد و امید است، از زندگی خارج می‌شود. این باعث ایجاد یک تضاد دراماتیک قوی می‌شود.

ارتباط با دیگرworldی: شب ميلاد، بر اساس باورهای مردمی، زمانی برای معجزات و فعالیت نیروهای ناپاک است. بازدید گرافینه مرده از هرمان در بعد از مرگ در این منطق قرار دارد.

نتیجه‌گیری:

ميلاد در جهان هنری پوشکین به دو شکل اصلی ظاهر می‌شود:

به عنوان بخشی از چرخه تقویمی مردمی (سنت‌ها)، که با جادو، طالع‌بینی، خنده و ترس غنی است. این سنت، که او را به «روح روسیه» علاقه‌مند کرد، زمینه‌ای برای صحنه‌های کلیدی در «یوگانی اونگین» شد.

به عنوان یک نقطه زمانی مهم در داستان، که تأثیر معنایی و دراماتیک اضافی ایجاد می‌کند (انتقال گراب‌زن، مرگ گرافینه).

عدم وجود شعر مذهبی مستقیم درباره ميلاد با درک عمیق کد فرهنگی آن جبران می‌شود – احساس شگفتی، تخریب مرزها، راز، که پوشکین به طور ماهرانه آن را در داستان‌های درباره عشق، سرنوشت و ترس‌های انسانی تبدیل کرده است. بنابراین، ميلاد پوشکین – نه جشن کلیسا، بلکه جشن/آزمون زندگی مردمی و خصوصی، جایی که خواب‌های ترسناک‌ترین، مانند گراب‌زن، و پیشگویی‌های مهم‌ترین، مانند تاتیانا، تحقق می‌یابند.

Permanent link to this publication: